About Report a problem

Menu

minor

minor, (to jut forth, project); to threaten

minor2, smaller, less

Frieze-Dennison Vergil

minor , ātus sum, 1, dep. n. and a.: to jut out, project; ascend, tower, 1.162; threaten, menace, 3.540. (minae)

Could not find minetur in Logeion dictionaries.

minetur Verb: present passive subjunctive 3rd singular of minor

See minetur in Morpho

mĭnor, ātus, 1, v. dep. (act. collat. form, v. mino) [minae], to jut forth, project.
  • I Lit. (only poet.): geminique minantur In caelum scopuli, Verg. A. 1, 162: saxa minantia caelo, Sil. 4, 2.—
  • II Transf., to threaten, menace one with any thing; constr. alicui, alicui aliquid, with abl., with acc. and inf., or with ne.
    • A In gen. (class.).
          • α Alicui, Cic. Verr. 2, 4, 66, § 149. —
          • β Alicui aliquid: crucem minari alicui, Cic. Tusc. 1, 43, 102.—
          • γ With abl.: coepit minari interdum ferro, Sall. C. 23, 3. —
          • δ With acc. and inf.: ab hac minatus sese abire, Plaut. As. 3, 3, 14 (604): dolor se patientiam debilitaturum minatur, Cic. Tusc. 5, 27, 75.—
          • ε With ne: minor interminorque, nequis, etc., Plaut. Capt. 4, 2, 11 (791) Fleck. —
      • 2 Of inanim. things: cum domus mea ardore suo deflagrationem Urbi minabatur, Cic. Planc. 40, 95: plaustra populo minantur, Juv. 3, 256: illa (ornus) usque minatur, et tremefacta comam concusso vertice nutat, i.e. threatens to fall, gives signs of falling, Verg. A. 2, 628: nil color caeli minatur, Juv. 14, 294: quodcumque minabitur arcus, Hor. A. P. 350.—
    • B In partic., like the Gr. ἀπειλεῖν, to promise boastfully (poet.): atqui vultus erat multa et praeclara minantis, Hor. S. 2, 3, 9: qui magna cum minaris, extricas nihil, Phaedr. 4, 21, 4.
  • —Hence, mĭnanter, adv., threateningly, with threats, = minaciter: multa minanter agat, Ov. A. A. 3, 582.
mĭnor, us,
  • less, smaller inferior, etc.; comp., from parvus, q. v.

Saved

Recent