minitor
minitor, to threaten, menace
mĭnĭtor, ātus, 1 (inf. minitarier for minitari, Plaut. Am. 3, 4, 3 (986); id. Rud. 3, 1, 15 (607).—Act. collat. form minito, āre; v. infra fin.), v. dep. freq. [1. minor],
- to threaten, menace a person with any thing; constr. alicui aliquid, alicui aliquā re, with inf., with acc. and inf., and absol. (class.).
- α Alicui aliquid: Mihin' malum minitare? Plaut. Curc. 4, 4, 15 (571): ista horribilia minitare purpuratis tuis! Cic. Tusc. 1, 43, 102; id. Phil. 13, 9, 21: malum alicui, id. Caecin. 10, 27: fratri mortem, id. Phil. 6, 4, 10: virgas securesque omnibus, Liv. 3, 57, 3.—With acc.: facito istud quod minitaris, Plaut. Rud. 3, 5, 13 (792): quin consul arma minetur, Cic. Fam. 11, 3, 3: bellum, Quint. 3, 8, 19.—With dat.: quis illest qui minitatur filio? Plaut. Bacch. 4, 8, 9 (850): alicui, Cic. Att. 2, 19, 3.—
- β Alicui aliquā re: huic urbi ferro ignique minitantur, Cic. Phil. 11, 14, 37; 13, 21, 47: huic urbi ferro flammāque minitans, id. Cat. 2, 1, 1 (Klotz, ferrum flammamque): Caesari gladio, Sall. C. 49, 4.—With abl.: qui ferro minitere, Enn. ap. Fest. s. v. ningulus, p. 177 Müll. (Ann. v. 133 Vahl.).—
- γ With inf.: quod nunc minitare facere, Ter. Hec. 427.—
- δ With acc. and inf.: cur ergo minitaris tibi te vitam esse amissurum? Plaut. As. 3, 3, 2 (592).—
- ε Absol.: etiam, carnufex, Minitare? Plaut. Bacch. 4, 6, 16 (785): noli minitari, id. Mil. 2, 4, 19 (372).—Act. collat. form mĭnĭto, āre (ante-class.): quae minitas mihi, Plaut. Capt. 3, 5, 85 (743): etiam minitas?Naev. ap. Non. 473, 32: quid minitabas te facturum, Plaut. Fragm. ib. 33; Liv. Andron. Tr. 19.
minitor, ātus sum, ārī, (Intens. v. 1. minor), drohen, ultro alci malum, Plaut.: alci mortem, Cic.: omnibus bonis cruces et tormenta, Cic.: urbi ferro ignique od. igni ferroque od. ferro flammāque, Cic.: Caesari gladio, Sall.: mit bl. Dat. pers., alci, Cic.: m. bl. Acc., malum, Ter. u. grande malum, Hor.: leges et urnam, Hor.: vulnera, Ov.: mit bl. Infin., quod nunc minitare facere, Ter. Hec. 427: mit Acc. u. Infin., si non dempseris ad edendum, ad abiciendum descensurum se minitantur, Varro: cur ergo minitaris tibi te vitam esse amissurum? Plaut.: minitans per litteras se omnia, quae conarentur, prohibiturum, Cic.: excisurum (se) urbes minitans, Verg. – absol., etiamne, carnifex, minitare? Plaut. – ➳ Parag. Jnfin. minitarier, Plaut. Amph. 986; Bacch. 151; rud. 607.
mĭnĭtor, (10) ātus sum, ārī (minor), menacer souvent : alicui rem Cic. Phil. 13, 21 ; Tusc. 1, 102, menacer qqn de qch ; alicui Cic. Att. 2, 19, 3, menacer qqn ; [rem, sans datif] bellum minitari Quint. 3, 8, 19, menacer sans cesse de la guerre, cf. Pl. Rud. 792 ; aliqua re alicui Cic. Phil. 11, 37 ; Cat. 2, 1 ; Sall. C. 49, 4 ; [avec inf.] Ter. Hec. 427 ; [avec prop. inf.] Cic. Phil. 3, 1.
Super turri autem illa locuti fuimus cum Duce Veneciorum viro prudentissimo, dicentes, quod nullo modo caperetur, nisi per Minitores et petrarias cum variis suis instrumentis bellicis super naves.Et col. 787 :
Minitores vero murum inferius excavantes, unam turrim straverunt.Vide supra Minare 3.
minitor ātus, ārī, dep.freq.
- 1 minor, to threaten, menace: gravius, T.: minitando excitare, S.: arma: absenti: imperio: fratri mortem: virgas securīsque omnibus, L.: huic urbi ferro ignique: Caesari gladio, S.: navem se oppressuros: Excisurum urbem minitans, V.: alqd facere, T.