minuo
minuo, to make small, lessen, diminish, divide into small pieces
BWL
Verres decreased the greatness of the republic with bribery
Could not find minuendusque in Logeion dictionaries.
minuendusque Verb: present passive gerundive singular of minuo
- Act., to make smaller, to lessen, diminish; lit. and trop.
- A Lit. (rare and mostly poet.): ramaliaque arida tecto Detulit, et minuit, broke in pieces, Ov. M. 8, 645: ligna, to chop into small pieces, id. F. 2, 647: portarum objectus, to dash in pieces, Stat. Th. 10, 526: dentes in limine, id. ib. 10, 47: sanguinem, to let blood, Veg. Vet. 1, 16, 2; in the same signif., simply minuere, id. ib. 1, 22, 1.—
- B Trop., to lessen, diminish, lower, reduce, weaken, abate, restrict (very freq. and class.): imperium matris, Plaut. As. 3, 1, 6 (509): sumptus civitatum, Cic. Fam. 3, 8, 2: (rem familiarem), Hor. S. 2, 3, 177: gradum, Quint. 2, 3, 7: gloriam alicujus, Cic. Fl. 12, 28: molestias vitae, id. Fin. 1, 16, 51: cupiditates, id. ib.: invidiam, id. Agr. 1, 5, 14: opem, Caes. B. G. 5, 33: auctoritatem, id. B. C. 3, 43: minuuntur corporis artus, grow less, diminish in size, Ov. M. 7, 317: minuuntur corpora siccis, Plin. 11, 54, 118, § 283: consul alter proelio uno et vulnere suo minutus, discouraged, Liv. 21, 52, 2 (al. deminutus): suspicionem profectionis, Cic. Att. 10, 16, 4: controversias, to settle, put an end to, Caes. B. G. 5, 26: minuenda est haec opinio, to be refuted, Cic. Off. 1, 22, 72: magistratum, censuram, to restrict the power of, to limit, Liv. 4, 24: majestatem populi Romani per vim, to violate, offend against, Cic. Phil. 1, 9, 21: matris imperium, Plaut. As. 3, 1, 6 (509): religionem, Nep. Ages. 4, 8: nec tu ea causa minueris Haec quae facis, ne is mutet suam sententiam, Ter. And. 393: consilium, to alter, change, id. Hec. 616: condemnationem, to commute, Gai. Inst. 3, 224; 4, 57.—
- II Neutr., to diminish, grow less: minuente aestu, at the ebbing of the tide, Caes. B. G. 3, 12, 1: minuente lunā, waning, Pall. 3, 24; Sedul. 1, 243; cf.: crescentis minuentisque sideris species, Plin. 37, 10, 67, § 181.
- —Hence, mĭnūtus, a, um, P. a. (diminished; hence), little, small, minute (class.).
- A Lit.: pueri minuti (opp. majores), Varr. ap. Non. 141, 18: id omnes magni minutique, Plaut. Cist. 2, 1, 45 (247).—Of things: litterae, Plaut. Bacch. 4, 9, 68 (992): minuta ac brevia folia, Plin. 12, 24, 53, § 111: ossa, Lucr. 1, 835: opuscula, Cic. Ac. 2 (Luc.), 38, 120: itinera, Suet. Aug. 82: aere minuto qualiacumque somnia vendere, Juv. 6, 546: facies minutae, miniature portraits, id. 14, 291.—Comp.: minutior ac mage pollens, Lucr. 4, 318.—Sup.: minutissimis ictibus excarnificatus, Suet. Vit. 17: res, little things, trifles, Cic. Clu. 64, 180: res minutissimae et contemptibiles, Aug. Conf. 10, 35, 4: aves, Col. 8, 5, 10.—
- B Trop., petty, paltry, insignificant.
- 1 Of persons: alii minuti et angusti, Cic. Fin. 1, 18, 61: philosophi, id. Div. 1, 30, 62: imperatores, id. Brut. 73, 256: plebes, Phaedr. 4, 6, 13.—
- 2 Of things: canto carmina versibus minutis, Poët. ap. Plin. Ep. 4, 27, 4: genus orationis, Cic. de Or. 2, 38, 159: minuti est animi voluptas ultio, Juv. 13, 189.— Hence, subst.: mĭnūtum, i, n., the smallest piece of money, a mite, farthing: novissimum reddere, Vulg. Luc. 12, 59; cf.: aes minutum, id. ib. 21, 2.—Plur.
- α The little (opp. longa), Calp. Ecl. 5, 7.—
- β Minutes, points, very small parts, Amm.20, 3, 2; Gram. Vet. p. 374, 11.—
- γ Comp.: illa minutiora, those less important matters, Aur. Vict. Epit. 48, 18.—Hence, adv., in two forms.
- 1 mĭnūtē, into small or fine pieces, finely, minutely (class.).
- A Lit.: sal minute tritus, Col. 6, 17, 7: minutissime commolere, id. 12, 28, 1: historia minutissime scripta, in an extremely small hand, Sen. Ep. 95, 2.—
- B Trop.
- α In a petty or paltry manner: res minutius tractare, Cic. Fin. 4, 3, 7.—
- β Minutely, closely, accurately: minutius et scrupulosius scrutantur omnia, Quint. 5, 14, 28.—
- 2 mĭnūtim, into small pieces, finely, minutely (ante-class. and post-Aug.): concidere, Cato R. R. 123: scoria minutim fracta, Plin. 34, 18, 51, § 171; Gell. 17, 8, 2.—
- B With short steps, trippingly: equus ambulans, Veg. Vet. 1, 56, 39: deambulare, id. ib. 2, 53, 3.
- 1. (poët.) in kleine stukken hakken, kloven, splijten [ligna; ramalia];
- 2. verkleinen, verminderen [sumptūs; pretium frumenti verlagen; gradum]; — pass., se ~ en ook alleen minuere minder worden, afnemen: minuente aestu wanneer eb intreedt; luna minuens;
- 3. (metaf.) verzwakken, verminderen, beperken, verkleinen, ondermijnen [laudem alcis; maiestatem populi; spem; religionem schenden; controversiam verzachten; potentiam senatūs ondermijnen; iram matigen; luctum verzachten];
- 4. verzwakken, ontmoedigen; ➤ consul vulnere minutus;
- 5. afzwakken [famam belli];
- 6. afnemen, wegnemen; ➤ nihil de libertate ~;
- 7. (jur.) capite ~ het burgerrecht ontnemen.
減少。— religionem 犯敎规。Aes alienum minuo 減債。還帳數項。Non minuam meum consilium 必不改吾意。
Suggest a Translation
See an image
- 3 MAN-, to make small, lessen, diminish, divide into small pieces: Mullum in singula pulmenta, H.: ligna, chop into small pieces, O.: minuendo corpus alebat, by feeding on it, O.—To diminish, ebb: minuente aestu, at ebbtide, Cs.—Fig., to lessen, diminish, lower, reduce, weaken, abate, restrict. Ut aliqua pars laboris minuatur mihi, T.: meum consilium, change, T.: neque cupido Iugurthae minuebatur, S.: (rem familiarem), H.: gloriam Pompei: auctoritatem, Cs.: minuunt ea corporis artūs, grow less, diminish in size, O.: proelio uno et volnere suo minutus, discouraged, L.: controversias, settle, Cs.: minuenda est haec opinio, to be refuted: magistratum, restrict, L.: censuram, limit, L.: maiestatem populiR.per vim, offend against: religionem, N.: ne quid de dignitate generum minuatur.
-
…reliqua Gallia, ille minimum propter adulescentiam posset, per se crevisset ; quibus opibus ac nervis non solum ad minuendam gratiam, sed paene ad perniciem suam uteretur. Sese tamen et amore fraterno et existimatione vulgi commoveri. Quod…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ea quasi venenis malis imbuta corpus animumque virilem effeminat, semper infinita, insatiabilis est, neque copia neque inopia minuitur. Sed postquam L. Sulla armis recepta re publica bonis initiis malos eventus habuit, rapere omnes, omnes…
Sallust, Catilina
-
…declarantur M. Tullius et C. Antonius. Quod factum primo popularis coniurationis concusserat. Neque tamen Catilinae furor minuebatur, sed in dies plura agitare arma per Italiam locis opportunis parare, pecuniam sua aut amicorum fide sumptam mutuam…
Sallust, Catilina
-
…saxea conspicimus ; tum portas propter aena signa manus dextras ostendunt adtenuari saepe salutantum tactu praeterque meantum. haec igitur minui, cum sint detrita, videmus. sed quae corpora decedant in tempore quoque, invida praeclusit speciem natura videndi…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…etenim omne instrumentum, omnis opera atque quaestus frequentia civium sustentatur, alitur otio ; quorum si quaestus occlusis tabernis minui solet, quid tandem incensis futurum fuit quae cum ita sint, patres conscripti, vobis populi Romani praesidia non…
Cicero, in Catilinam
-
…modus est neque honoris neque imperii nec libidinum nec epularum nec reliquarum cupiditatum, quas nulla praeda umquam improbe parta minuit, sed potius inflammat, ut coe rcendi magis quam dedocendi esse videantur. Invitat igitur vera ratio bene sanos…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…enodandis autem nominibus quod miserandum sit laboratis Saturnus quia se saturat annis, Mavors quia magna vertit, Minerva quia minuit aut quia minatur, Venus quia venit ad omnia, Ceres a gerendo. quam periculosa consuetudo. in multis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…terram aquam ignem, tum ex iis omnia. Anaxagoras materiam infinitam, sed ex ea particulas similes inter se minutas, eas primum confusas postea in ordinem adductas mente divina. Xenophanes paulo etiam antiquior unum esse omnia, neque…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…acquiescam, nisi quam diu tuas litteras lego quae essent profecto crebriores, si quid haberes quo putares meam molestiam minui posse. sed tamen te rogo ut ne intermittas scribere ad me quicquid erit eosque qui mihi tam crudeliter inimici…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quod idem interdum virtutis nomine amplectimur, ut omnia praeterea, quae bona corporis et fortunae putantur, perexigua et minuta videantur, igitur ne malum quidem ullum, nec si in unum locum conlata omnia sint, cum turpitudinis malo…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes