minuscularius
mĭnuscŭlārĭus, a, um, adj. [minusculus],
- small, petty, paltry, trifling (post-class.): minuscularii aquaeductus, Cod. Just. 11, 42, 10: res, id. ib. 1, 55, 1.—
- II Subst.: mĭnuscŭlārĭus, i, m., a collector of small taxes, in detail, opp. to the receiver-general, Cod. Th. 11, 28, 3 (al. minicularii); cf. in full: minuscularii vectigalium conductores (al. minutularii in the same sense), Aug. Civ. Dei, 7, 4.
minusculārius, a, um (minusculus), zu kleinen Dingen gehörig, klein, aquaeductus, enge, Cod. Iust.: res, geringfügige, Cod. Iust. – subst., minusculāriī, ōrum, m. (sc. exactores), Einnehmer kleiner einzelner Posten, im Ggstz. zu den Generaleinnehmern, Cod. Theod.: minuscularii (al. minutularii) vectigalium conductores, Pächter von einzelnen kleinen Stücken, im Ggstz. zu den Generalpächtern, Augustin.
mĭnuscŭlārĭus, a, um (minusculus), moindre, petit : Cod. Just. 11, 42, 10 || -lārĭī, m. , minusculaires, percepteurs de dernier ordre : Cod. Th. 11, 28, 3 ; Aug. Civ. 7, 4.