minutatus
minūtātus, a, um (minuo), klein gemacht, Rufin. Orig. homil. 2. in Levit. 1: m. hordeum, Gerstengraupen, Apul. met. 4, 22 (nach Koziols Verbesserung).
mĭnūtātus, a, um (minuo), réduit en petits morceaux : *Apul. M. 4, 22 ; Rufin. Aqu. Orig. Lev. 2, 1.
Præcipi fieri de meo proprio de triginta marchis argenteis quemdam militem Minutatum super equum suum ; et illud tradi.... ecclesiæ B. M. Carnotensi præcepi.Vide supra Minutare 2.