minutiloquium
mĭnūtĭ-lŏquĭum, ii, n. [minutus-loquor],
- brevity of speech (eccl. Lat.): Aristotelis, Tert. Anim. 6; Boëth. Myth. 1 praef. fin.
minūtiloquium, iī, n. (minutus u. loquor), die Kürze im Ausdruck, Breviloquenz, Tert. de anim. 6. Interpr. Iren. 2, 14, 5.
mĭnūtĭlŏquĭum, ĭī, n. (minutus, loquor), concision : Tert. Anim. 6.