minutio
mĭnūtĭo, ōnis, f. [minuo],
- a lessening, diminishing (post-Aug.); trop., opp. incrementum, Quint. 8, 4, 28: rerum, id. 6, 3, 52: capitis, i. e. deminutio, Gell. 1, 12, 9; Dig. 4, 5, 1; 4, 5, 5: sanguinis, blood-letting, bleeding, Veg. Vet. 1, 28, 1; so, minutio alone: cum praescriptis minutionis observantiis, id. ib. 1, 17, 13.
minūtio, ōnis, f. (minuo), die Verminderung, Verringerung, sanguinis, das Blutlassen, der Aderlaß, Veget. mul. 1, 17, 13; 1, 28, 1. – übtr., Ggstz. incrementum, Quint. 8, 4, 28: generalis min. singulorum, Veget. mul. 1, 9, 6: capitis (= capitis deminutio), Gell. 1, 12, 9. Gaius dig. 4, 5, 1. Paul. dig. 4, 5, 5. Tert. de spect. 22.
minuo ‥ et hec ~o
prima pars erat de sex modis temporis melorum ‥ secunda ‥ pars est de ~one vel fractione eorundem
qui in ~one sunt sanguinis
in crastino ~onis ‥ aliquis minutorum ‥ ad petendam veniam se offerat
quidam sapiens post ~onem dormiens, oblitus est omnium que scivit
magister Thomas cirugicus regis ‥ propter ~onem regis ‥ ad diem illum venire non possit
nullum ‥ tempus est melius ‥ ad sanguinis ~onem
tercius prior et quartus prior si fuerit celarius, habebunt tertia die municionis sicut subprior: ceteri vero fratres habebunt dimidium panem
ipse potatus est aceto cum felle mixto in ~one sua, nos in minutione nostra vino gariophylis condito contra eum potamur
sed notandum quod sponsus anime fidelis,---% omnipotens et salvator, Deus, Dei Filius---sic minutus duram dietam in sua ~one [ME: ] passus estblodletunge
mĭnūtĭō, ōnis, f. (minuo), amoindrissement, diminution : Quint. 8, 4, 28 ; Gell. 1, 12, 9.
- 1. vermindering, afname;
- 2. (jur.) het afnemen [capitis verlies v. vrijheid].
minutisseu minutissima moneta solvatur sic dictum existimo. Statuta Vercell. lib. 1. fol. 13. recto :
Item teneatur Potestas infra mensem post introitum sui regiminis facere consilium super faciendis receptis seu Minutionibus super stratis et viis venientibus ad civitatem Vercellarum.Vide alia notione in Minuere.