momar
momar, n., = μῶμαρ: Siculi stultum appellant, Paul. ex Fest. p. 140 Müll.
mōmar, m. [mot sicilien], sot, insensé : P. Fest. 140.
Siculus, stultus, qui cito movetur ad iram. Plautus :
Quid tu, o Momar Sicule homo præsumis ?Vide Festum in hac voce, et quæ ibi notat Scaliger.