momentaneus
mōmentānĕus, a, um, adj. [momentum],
- short, of brief duration, momentary (eccl. Lat.): momentaneus ardor gentium, Tert. adv. Marc. 3, 17 dub.: vices rerum, Ambros. Ep. 2, 24 init.: felicitas, Fulg. Myth. 2, 17; Hier. Ep. 69 (83), 9; Vulg. 2 Cor. 4, 17.
mōmentāneus, a, um (momentum), nur augenblicklich, zeitlich, motus oculi, Tert. adv. Marc. 5, 10; de res. carn. 42: ardor gentium, Tert. adv. Marc. 3, 17: regula, Schol. Pers. 4, 10: felicitas, Fulg. myth. 2, 17: filiorum decem interitus, Ambros. de off. 2, 5, 26: caecitas, ibid. 1, 29, 139: quod in praesenti est momentaneum, Vulg. 2. Cor. 4, 17. – dah. auch = zum augenblicklichen Bedürfnisse erbaut, improvisiert, de amoenis frondibus intextae subito momentaneae domus, Cassiod. var. 8, 33, 3.
quis eorum ob praecepta Dei ‥ ~eas mortes, ut beatus Jeremias excepit?
haec, ut reor, et his similia brevi temporis intercapidine ~eoque ictu apprehendi nequaquam valebunt
~ea morte vitam interminabilem commutavit
grande malum ~ee mortis
compendiosa illum equus Arbiter et ~ea cede huic vite subtraxit
cum ~eam caelestis oraculi dulcedinem insitae sibi austeritati praetendunt
quoniam per ~ea succedentium temporum curricula ‥ omnia labentis vitae subsistentia festinare videntur ad finem
non ~eo et novo ritu, sed per quadringentos annos ‥ illibato more ‥ patrum(
ita tunc discessum, Goduino parvipendente regis furorem quasi ~eum
poterat hujusmodi suggestio virum ~eum, et sua, non que Jesu Christi, querentem, a via veritatis absterrere
vicecomites, qui quasi ~ei sunt et non perpetui, officiales suos et subvicecomites constituere solent
~ea ‥ tribulatio eternum glorie pondus operatur in nobis
~ee tribulacionis paciencia eterne glorie coronam sibi operabatur in celis
cesset invidere ‥ ~eus perpetuo
ideo praemia aeternae patriae nobis caducis caelestia ~eis manentia sunt mercanda
si nihil prohibeat quia ~iis ordo excogitari possit
mōmentānĕus, a, um, momentané, passager : Tert. Marc. 3, 17.
Quam difficultatem patres sancti Columne in domo Dei omnipotentis absque ruga examinantes(Charta Cluniac. Coll. Burgund. B. N. t. 79. n. 158. an. 1093.)Momentaneum florem fugitivi seculi respuerunt, crucem suam, sicut ait apostolus, gestantes.