momentaliter
mōmentālĭter, adv. [momentum],
- in a moment (post-class.), Fulg. Myth. 2, 3.
mōmentāliter, Adv. (momentum), augenblicklich, Fulg. myth. 2, 3.
divitie et gloria secularis ~iter quidem ornant, postremo vero quos ornaverant nudos relinquunt
mōmentālĭtĕr (momentum), à lʼinstant : Fulg. Myth. 2, 3.
Iris ornatus varios pingens arcuato curvamine, Momentaliter refugit.