nativitus
nātīvĭtus, adv. [nativus],
- from birth, by birth (post-class.), Tert. Anim. 39; so id. ib. 12.
nātīvitus, Adv. (nativus), von Geburt an, durch die Geburt, Eccl.
nātīvĭtŭs (nativus), adv., en naissant, dès la naissance : Tert. Anim. 39.
Ingenitum, insitum et Nativitus proprium.Ibid. cap. 39 :
Quæ omnia Nativitus animæ collata.