natura

nātūra, ae, f. [nascor], birth.

• I Lit. (very rare): naturā tu illi pater es, consiliis ego, Ter. Ad. 126; cf.: naturā pater, id. ib. 902.—
• II Transf. (freq. and class.; syn.: indoles, ingenium).
• • A The nature, i.e. the natural constitution, property, or quality of a thing: quod autem animal est, id motu cietur interiore et suo: nam haec est natura propria animae et vis, Cic. Rep. 6, 26, 28: ipsumque per se sua vi, sua natura, sua sponte laudabile, id. Fin. 2, 15, 50: ab ipsa natura loci, id. Agr. 2, 35, 95: quali esset natura montis, qui cognoscerent misit, Caes. B. G. 1, 21: loci, id. ib. 1, 2: tigna secundum naturam fluminis procumberent, according to the nature or natural course of the river, Caes. B. G. 4, 17: insula naturā triquetra, by nature, i.e. in shape, id. ib. 5, 13: naturas apibus quas Juppiter ipse Addidit expediam, Verg. G. 4, 149.—
  • • 2 Of character, nature, natural disposition, inclination, bent, temper, character: cognitum per te ipsum, quae tua natura est, dignum tuā amicitiā judicabis, Cic. Fam. 13, 78, 2: prolixa beneficaque, id. ib. 3, 8, 8; Liv. 22, 59: mihi benefacere jam ex consuetudine in naturam vertit, has become natural, Sall. J. 85, 9.—Prov.: consuetudo est secunda natura, August. adv. Jul. 5, 59 fin.; Macr. S. 7, 9, 7; cf.: voluptatem consuetudine quasi alteram naturam effici, Cic. Fin. 5, 25, 74: naturam expellas furcā, tamen usque recurret, Hor. Ep. 1, 10, 24: facere sibi naturam alicujus rei, to accustom one's self to a thing, Quint. 2, 4, 17: desideria naturae satiare, Cic. Fin. 2, 8, 25.—
  • B The nature, course, or order of things: quod rerum natura non patitur, Cic. Ac. 2 (Luc.), 17, 55: delabi ad aequitatem et ad rerum naturam, id. Fam. 6, 10, 5: naturae satisfacere, i.e. to die, Cic. Clu. 10, 29; so, naturae concedere, Sall. J. 14, 15:—Personified: quis vero opifex praeter naturam, quā nihil potest esse callidius, tantam sollertiam persequi potuisset in sensibus? quae primum oculos membranis tenuissimis vestivit, etc., Cic. N. D. 2, 57, 142: frui primis a natura datis, id. Fin. 2, 11, 34: homines rationem habent a naturā datam, id. ib. 2, 14, 45: et homini praecipui a naturā nihil datum esse dicemus, id. ib. 2, 33, 110: quae (membra corporum) ipsa declarant procreandi a naturā habitam esse rationem, id. ib. 3, 19, 62: omnis natura vult esse conservatrix sui, id. ib. 4, 7, 16; 5, 15, 41; 5, 20, 56: illam partem bene vivendi a natura petebant, eique parendum esse dicebant, id. Ac. 1, 5, 19.—
  • • 2 Nature, i.e. the world, the universe: Cleanthes totius naturae menti atque animo hoc nomen (dei) tribuit, Cic. N. D. 1, 14, 37.—
    • 3 Nature, i.e. consistency with nature, possibility: in rerum naturā fuisse, Cic. Rab. Perd. 8, 24: hoc quoque in rerum naturam cadit, is a possible case, Quint. 2, 17, 32: judicatum est enim, rerum naturam non recipere, ut, etc., that it is not in accordance with nature, not possible, Val. Max. 8, 1, abs. 13:—
  • C An element, thing, substance: Aristoteles quin tam quandam naturam censet esse, e qua sit mens, Cic. Tusc. 1, 10, 22: de naturis autem sic sentiebat; primum uti quattuor initiis rerum illis quintam hanc naturam ... non adhiberet, etc., id. Ac. 1, 11, 39: natura tenuis aëris, Lucr. 2, 232.—
  • D The natural parts, organs of generation: cujus (Mercurii) obscenius excitata natura traditur, Cic. N. D. 3, 22, 55: quaedam matrona visa est in quiete obsignatam habere naturam, id. Div. 2, 70, 145; cf. Varr. R. R. 3, 12, 4; 2, 7, 8.

nātūra, ae, f. (nascor), I) die Geburt, 1) abstr.: naturā calamitosus, Curt.: naturā filius, Cic.: naturā pater, Ter.: naturā frater, adoptione filius, Liv.: naturā tu illi pater es, ego consiliis, Liv. – 2) konkr., Geburtsglied, männliches u. weibliches, Cic. u.a.: bei Tieren, Varro u.a.: vetulus hircus capreis naturam ligurrit, Poët. Atell. inc. 3. p. 174 R.² – II) die Natur, A) subi.: 1) die natürliche Beschaffenheit eines Gegenstandes, a) v. Lebl.: α) übh. Beschaffenheit, Eigenschaft, Wesen, Gestalt, Lage, aëris, Lucr.: animi, Lucr.: montis, Caes.: rerum et locorum, Cic.: alvi, Cic.: vis et natura divina, Wesen u. natürliche Beschaffenheit, Cic.: naturae rerum, die Eigenschaften (das Wesen) der Dinge, Hor.: naturā et opere munitus, Caes.: suā naturā laudabile, seinem Wesen nach, Cic.: mare suā naturā tranquillum, Cic.: insula naturā triquetra, Gestalt, Caes.: arbor excussis cuneis in suam naturam (natürl. Gestalt) revocata, Val. Max. – β) prägn., die gute, gehörige Beschaffenheit, natura margaritis deest, Tac. Agr. 12 extr. – b) v. leb. Wesen, α) körperlich, Leibesbeschaffenheit, Natur, Gestalt, tametsi bona natura est, Ter.: exiguae naturae homo, Macr.: natura serpentium, Sall. – β) geistig: αα) die Natur, die Naturanlage, das Temperament, die Denkungsart, der Charakter im weiteren Sinne, versare suam naturam, Cic.: non potest ea natura (Verris) hoc uno scelere esse contenta, Cic.: homo difficillimā naturā, Nep.: naturā optimus, sehr gutherzig, Sen.: praeter naturam, Ter.: loqui, ut natura fert, offenherzig, natürlich, Ter.: naturam expellas furcā, tamen usque recurret, sprichw. = das Naturell läßt sich schwer ändern, Hor. ep. 1, 10, 24: nec tuae naturae est (es liegt nicht in deinem Charakter) m. folg. Infin., Plin. ep. 9, 37, 1. – ββ) die Natur, das natürliche Gefühl, der natürliche Trieb, naturā victus, Cic. – dafür rerum natura, Val. Max. 8, 1. abs. 13. – γγ) die zur anderen Natur gewordene Gewohnheit, Natur, mihi ex consuetudine in naturam vertit, ist mir zur Natur geworden, Sall.: facere sibi naturam rei, sich etwas natürlich oder zur anderen Natur machen, Quint. – 2) die natürliche Gesetzmäßigkeit, a) die natürliche Einrichtung der Welt, der natürliche Entwickelungsgang, der Lauf der Dinge, das Gesetz der Natur, die Natur, naturae satisfacere, euphem. = sterben, Cic.: ebenso naturae concedere, Sall.: naturam ipsam explere satietate vivendi, durch ein hinreichend langes Leben befriedigen, Cic.: a natura desciscere, Cic.: naturā insitum est, Cic.: secundum naturam (der N. gemäß) vivere, Cic.: ius in natura positum esse, Cic.: hoc exigit ipsa naturae ratio, Cic.: ea natura rerum, Cic.: natura rerum non patitur, Cic.: cotidie delabi ad naturam rerum (nach dem nat. L. der D.), Cic.: natura rerum publicarum, Cic.: civitatum, Nep. – naturae est m. Infin. = es ist der Natur eigen, naturae est potioribus deteriora submittere, Sen. ep. 90, 4. – b) die Natur, die Natürlichkeit, Möglichkeit, in rerum natura fuisse, möglich gewesen, Cic.: in rerum naturam cadit, Quint., od. est in rerum natura, ut etc., Cels., d.i. das trifft sich, ist ein möglicher Fall. – c) die Regelmäßigkeit, vernünftige Einrichtung, mundus naturā administratur, Cic. – 3) die natürliche Kraft, Wirksamkeit, rei, Cic.: deorum, Cic. – B) obi.: 1) die Natur = a) das Weltall, die Welt, die Schöpfung, Cic.: vollst. rerum natura, Cic.: rerum naturam peragrare (forschend, durchwandern), Sen. – b) insbes., die Natur als Weltseele u. schaffende Gottheit, Cic. u. Quint. – 2) das Wesen, der Grundstoff (Urstoff, das Element), die Substanz, die Kreatur, das Ding, haec terrena mortalisque natura, Cic.: nat. simplex, Chalcid. Tim.: de naturis (die vier Elemente) sic sentiebat, Cic.: ex duabus naturis conflata, Cic.: dafür naturas rerum esse, non figuras etc., wirkliche Dinge, Cic. – 3) (wie φύσις) die Gattung, das Geschlecht, natura animantum, Lucr. 1, 194 u. 1038. – ➳ arch. Genet. naturai, Lucr. 1, 586 u. 1108; 2, 302.

natura [CL] 1 birth. non ait ‘Joseph quem genuit Levi’ sed ‘qui fuit Levi’ ut daretur intelligi non secundum ~am, ut in Matheo, sed secundum adoptionem rationem dicti processisse Senatus Ep. Conc. xlvii. 2 nature (usu as the power that determines, shapes, or sim., the physical world); b (w. ref. to God as supreme nature); c (as God’s agent in creation); d (dist. from ars); e ( in phr., ~am facere) to answer the call of nature, to relieve oneself, to defecate or urinate); f (~ae debitum solvere or sim.) to pay the debt to nature, usu. to die. ~a. crede mihi, res nulla manet sine me moderante Aldh. Aen. 4 (Natura) tit.; omnes homines ~a aequales genuit Hugeb. Wynn. 5 (v. disjungere 3a); ~a clementissima parens omnium ‥ hominem privilegio rationis extulit J. Sal. Met. 825C; quorum vero motuum ~a principium sit, ex libris phisicis constat Alf. Angl. Cor 7. 5; c1298 nemo potest tollere quod natura dedit (Dunbar 91) Pol. Songs 167; cursus ~e est immutabilis Holcot Wisd. 69.  b a Deo, qui summa est ~a Neckam NR II 155 p. 244; tria quidem sunt simplicia, sc. ~a suprema que est Deus, et natura infima, que est corpus, et natura media, sc. rationalis creatura Fishacre Sent. Prol. 91.  c omnis ~a firma et solida quidquid protulerit ostendit, reparante auctore Deo dum generat Theod. Laterc. 17; nam Deus eternus quod fecit non mediante / natura, stabit; quod mediante, cadet H. Avr. Poems 6. 56 (v. mediare 4d).  d quia artium ~a mater est, immerito in injuriam parentis redundat contemptus earum J. Sal. Met. 839B; immo possibile est per artem et per ~am M. Scot Phys. 24 f. 16ra; sciunt multa fieri per ~am et per artem juvantem ~am Bacon V 8; nec advertunt homines ~e secreta et artis possibilia Ib. 24; dico quod licet ~a non facit aliqua superflua, tamen ars facit insitionem et ars est ad opposita Ib. XI 249.  e unusquisque ~am suam in ecclesia faciebat, quod factum a Christianis ante illa tempora fuerat inauditum G. Durh. 34.  f cum generale mortis ~ae debitum suprema sorte persolverit Aldh. VirgP 24; super illam somno victa recumbebat ~e solvens debitum V. Fridesw. B 4; 1166 ~ae munus quod evitari non potest patienter excipiat J. Sal. Ep. 166 (147); comes Rohandus ‥ morte superveniente ~e debitum solvit G. Cornw. Guy Warw. 826. 3 (in spiritual history) nature as the age before the Law. 956 per tempora legis ~ae (v. gratia 5a); in ‥ aetatem ~ae, legis scriptae, et gratiae Bekinsau 737 (v. gratia 5a). 4 natural or normal state or condition. b (in rerum ~a) the natural state or course of things. c (leg., with implication of existence). d (pl.) natural things, questions, or affairs that concern nature. ‘accusavitque fratres ‥ crimine pessimo’, i. contra ~am Comm. Cant. I 188; stantes nudi versis capitibus contra ~am deorsum ad terram V. Cuthb. I 3; fluvius, ministerio persoluto, ‥ reversus est ad ~am Bede HE I 7 p. 21; contra ~am nature hominis H. Bos. Thom. IV 13 p. 361; aves ‥ quas mirum in modum contra ~am natura producit Gir. TH I 15 p. 47; c1470 terre ‥ redierunt ‥ ad ~am suam pristinam (v. extraneare 1c).  b quid ‥ in rerum visibilium videri valet ~a quod tam ingenti studio auctoris sui praecepto pareat? Aldh. VirgP 6; naturaliter potest subjectum esse in rerum ~a sine sua passione: et econverso passio potest esse in rerum ~a sine subjecto Ockham Quodl. 552.  c jus proprietatis semper descendit ad primogenitum eo quod ipse inventus est primo in rerum ~a Bracton 64b; omissis illis omnibus qui mortui sunt in vita antecessoris, ac si numquam essent in rerum ~a Ib. 67 b; de ‥ Woluerico ‥ juratores nullam fecerunt mencionem, nec unquam talis Woluericus fuit in rerum ~a State Tri. Ed. I 63; 1314 nuncquam fuit talis Johannes de Trays in rerum ~a nec natus nec inventus in patria SelCKB IV 60.  d solertissimus ~arum inquisitor Plinius Bede TR 34 p. 246. 5 (nature as) created artefact, creation. anima simplex quedam ~a est et indivisibilis secundum essentiam Bald. Cant. Serm. 18. 29. 457; ~a infima ‥ ~a media Fishacre Sent. Prol. 91 (v. 2b supra); duplex est natura: naturata, et hec non est propter aliquid, cum sit effectus nature naturantis quia secundum non ordinatur ad primum; nec natura a naturans quia nichil ordinatur ad vilius se, sed ad nobilius Bacon XIII 132; omnes credunt in Deum mundi creatorem quem Deum ~e vocant Itin. Mand. 142. 6 inherent quality, property, or sim, essence, nature, character: a (of God, also w. ref. to the two natures in Christ); b (of person or body); c (of animal, inanim., natural phenomenon, or sim.); d (alch., of the four elements or humours, and their combination). e (quinta ~a) quintessence; f (leg.) essence (of writ or action); g (of abstr.). a qui eum corporaliter videre nequivistis, divinae suae ~ae donaret esse participes Bede Ep. Cath. 69; hec disputatio magistri Acardi ‥ asserit duas esse ~as in Christo (Achard) J. Cornw. Eul. 4; Deus, cujus ~a bonitas est Bald. Cant. Commend. Fid. 63. 2. 613; quomodo enim non ita unibilis fuit humana natura divine ~e in unitatem persone ante corruptionem humane nature, ut post? Gros. Cess. Leg. III 1. 5; [Christus] habuit ‥ duas ~as et secundum unam impassibilis extitit, secundum aliam, viz. humanam, potuit vere pati Holcot Wisd. 96.  b non solum ‥ hoc vitium, sed et omnia quae humanae ~ae accidere solent Gildas EB 21; vir ~a sagacissimus Bede HE II 9 p. 100; homo simplicis ingenii ac moderatae ~ae Ib. V 12 p. 310; qui ~am nostrae humanitatis copulavit naturae suae divinitatis Trop. Wint. 31; agnovit tamen se ~as corporis sui, quibus physici perniciem hominibus vel incolumitatem praedicunt, amisisse, mortisque imminentis conditionem evadere non posse Ord. Vit. V 19 p. 456; in ~a corporis sumus quasi bestie Ailr. Serm. 34. 8; non habuerunt ‥ plus preter in celandis ~e tantum quam eis a prima luce natura texuerat tegumentum G. Hen. V 13 p. 92.  c color ejus [sc. adamantini] erat album ut est ejus ~a Comm. Cant. I 295; hippocentauri equorum et hominum commixtam ~am habent Lib. Monstr. I 7; contra ~am hiemis in regionibus nostris W. Malm. HN 460; de ~is animalium et arborum et de ~a celi ad arbores Gros. Hexaem. proem. 13; planeta vel stella alia de ~a planete Id. Com. 25; a1332 liber de ~is bestiarum ‥ . liber de ~is lapidum Libr. Cant. Dov. 59.  d est itaque siccitas humiditati contraria tam in effectu quam in ~a Bart. Angl. IV 3 p. 89; signa ‥ sunt duodecim, et distinguuntur per ~am elementorum, quia aries, leo, sagittarius sunt ignee ~e, calida et sicca etc Gros. 42; aurum vivum habet in se quatuor ~as et quatuor humores Ripley 127.  e stellarium corporum substantiam ex quinta quadam alia ~a consistere ratio concludit D. Morley 124.  f nisi tunc demum cum mutata fuerit ~a brevis de ingressu in ~am brevis de recto Bracton f. 344v.  g ~a enim numeri hoc exigit ut ‥ Rob. Angl. (I) Alg. 98; quandoque I stat immediate ante vel post M, N, vel V, potest mutari in Y, ut legibilior sit, vel stare in sua ~a Orthog. Gall. S 17. 7 organ of procreation, sexual organ. pensandum autem est per visum accusantibus, visum concubitus propensius advertendum, ut sc. ipsas coeuntium ~as viderint commisceri (Leg. Hen. 82. 9a) GAS 599. 8 (of artefact): a sort. b ability or power. a 1296 de R. S. pro falsitate facta ‥ vendendo oleum unius ~e pro oleo alterius ~e Leet Norw. 47.  b vetule provinciales dant purpuram combustam in potu. habet enim occultam ~am curandi variolas Gilb. VII 348v. 1. 9 (of behaviour or act) nature, form. desicut quodlibet appellum de felonia et seduccione sit de tam alta ~a quod etc. State Tri. Ed. I 44. 10 matter, substance. ut recipiat multum de spiritu inter se et ventositate que faciunt ipsam [virgam virilem] inflari et erigi cum opus fuerit et per ipsam deportari ~am seminalem vel materiam seminis Ps.-Ric. Anat. 40 p. 24.

nātūra, (5) æ, f. (nascor), ¶ 1 le fait de la naissance, nature : natura tu illi pater es Ter. Ad. 126, tu es son père par la nature ; tuus natura filius Cic. Verr. 2, 3, 162, ton fils par la naissance ¶ 2 nature, état naturel et constitutif dʼune chose : montis Cæs. G. 1, 21, 1 ; loci Cæs. G. 1, 2, 2, nature (configuration) dʼune montagne, dʼun lieu ; secundum naturam fluminis Cæs. G. 4, 17, 4, suivant la nature (le sens) du courant ; naturam hominis in animum et corpus dividere Cic. Fin. 4, 16, diviser la nature de lʼhomme en deux, lʼâme et le corps ; honesti natura visque Cic. Off. 1, 18, lʼhonnête en soi (la nature et lʼessence de lʼhonnête) ; natura causarum Cic. de Or. 2, 307, la nature, le caractère propre des procès || d. Lucr. natura avec un gén. forme souvent une sorte de périphrase : natura animantum Lucr. 1, 194 = animantes, les êtres vivants ; animi natura 3, 43 = animus ¶ 3 [en part., chez lʼhomme] nature, naturel, tempérament, caractère : homo varia multiplicique natura Cic. Cæl. 14, homme dʼune nature ondoyante et diverse ; quæ tua est natura Cic. Fam. 13, 78, 2, avec le caractère que tu as ; voluptatem consuetudine quasi alteram quandam naturam effici Cic. Fin. 5, 74, [ils disent] que lʼhabitude fait du plaisir comme une seconde nature ; naturam expellas furca, tamen usque recurret Hor. Ep. 1, 10, 24, chassez le naturel à coups de fourche, il reviendra au galop || voix de la nature, force de la nature, sentiment naturel : natura victus Cic. Fin. 2, 49, cédant à la force de la nature ; [opposé à pœna ] = conscience naturelle Cic. Leg. 1, 40 ; natura casuque Cic. Br. 33, par lʼinstinct naturel et le hasard || les dons naturels [dʼun h. aussi bien physiques quʼintellectuels] : Cic. de Or. 1, 113 ; 114 ; 115 ; 2, 232 ; Br. 22 ; Or. 4 || pl., naturæ Cic. de Or. 2, 251, caractères, types, cf. Cic. Off. 1, 21 ; naturæ humani generis Cic. de Or. 1, 60, les différents caractères de la nature humaine ¶ 4 nature, cours des choses, ordre établi par la nature : naturæ satisfacere Cic. Clu. 29, satisfaire à la nature, mourir ; naturæ concedere Sall. J. 14, 15, obéir aux lois de la nature, mourir ; quod rerum natura non patitur Cic. Ac. 2, 55, ce que la nature ne permet pas ; lex naturæ Cic. Off. 3, 31, les lois de la nature || [personnifiée] quis opifex præter naturam... ? Cic. Nat. 2, 142, quel ouvrier autre que la nature... ? homines rationem habent a natura datam Cic. Fin. 2, 45, les hommes ont la raison, don de la nature || ordre des choses, possibilité naturelle : videmus hæc in rerum natura tria fuisse, ut aut... Cic. Rab. perd. 24, nous voyons quʼil nʼy avait que ces trois choses possibles ou..., cf. Quint. 2, 17, 32 ¶ 5 la nature, ensemble des êtres et des phénomènes, monde physique, monde sensible, rerum natura ou natura seul : cognitio naturæ Cic. Fin. 4, 8, lʼétude de la nature, la physique, cf. Cic. Or. 16 ; de Or. 1, 68 ; Ac. 1, 19 || [sens concret] être, élément, objet ; natura nulla est, quæ non habeat... Cic. de Or. 3, 25, il nʼy a pas dʼobjet dans la nature qui nʼait... ; hoc idem, quod est in naturis rerum, transferri potest etiam ad artes Cic. de Or. 3, 26, et cette même constatation qui se fait dans le domaine des choses sensibles, on peut la transporter aussi aux arts ; illa quæ de naturis rerum dicuntur Cic. de Or. 3, 127, ces connaissances que lʼon expose sur le monde physique ; quattuor naturas, ex quibus omnia constare censet, divinas esse vult Cic. Nat. 1, 29, les quatre éléments dont il estime que tout est composé, il en fait des divinités, cf. Cic. Nat. 1, 22 || organes de la génération [chez lʼh. et la femme] : Cic. Nat. 3, 55 ; Div. 2, 145 ; [chez les animaux] Varro R. 3, 12, 4 ; 2, 7, 8.

natura , ae. f.
造化。乙。天地。運勤。本性。本質。小便。賦性。秉性。Bona natura 善性。Rerum natura 天地。萬物。Ut — fert, non de industria 自來不出于心。 Quod rerum — non patitur 世所難有。Stirpium naturae 谷草之效用。Naturae concedere vel satisfacere 死。Natura vel Natura sua 因本性。自然。Secundum naturam vivere 照人理行爲。In rerum naturis 在各物本質。Natura insitum est vel Ita natura comparatum est 本性有此。Praeter naturam 不自來。性外。Supra naturam 超性。 Homo dives difficillima natura 富且難和與之人。Mihi bene facere jam ex consuetudine in naturam vertitur 吾哀矜已慣成自然。Facere sibi naturam jejunandi 習齊如自然焉。

Suggest a Translation
See an image

nātūra, ae, f.: natura; ● mondo fisico, universo; avidis natura parum est Sen l'universo è poco per gli avidi; rerum natura (naturae), il mondo fisico, la natura (ma mihi delābi ad aequitatem et ad rerum naturam videtur Cic mi sembra che ripieghi su criteri di giustizia e di ragionevolezza)

● nascita; naturā frater Liv fratello per natura.

nātūra ae, f

• birth: Naturā illi pater es, T.: naturā frater, adoptione filius, L.—Nature, natural constitution, property, quality: propria natura animae: qualis esset natura montis, qui cognoscerent, misit, Cs.: tigna secundum naturam fluminis procumberent, natural course of the river, Cs.: insula naturā triquetra, i. e. in shape, Cs.: naturas apibus quas Iuppiter ipse Addidit, expediam, V. —Nature, natural disposition, inclination, bent, temper, character: fera inmanisque: prolixa beneficaque: mitis contra naturam suam esse, L.: mihi benefacere iam ex consuetudine in naturam vertit, has become natural, S.: quasi altera, a second nature: Naturam expelles furcā, tamen usque recurret, H.—The order of the world, nature, course of things: quod rerum natura non patitur: naturae satis facere, i. e. die: naturae concedere, S.— Person.: ratio a naturā data: omnis natura volt esse conservatrix sui.—The world, universe, nature: totius naturae mens atque animus.—An element, thing, substance: quinta quaedam: edax, O.—The organs of generation.

NATURA

NATU´RA, NATURA´LIS RA´TIO. [JUS]