no
no, to swim, float
- I Lit.: alter nare cupit: alter pugnare paratu'st, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 166 Müll. (Ann. v. 258 Vahl.): pueris, qui nare discunt, scirpea induitur ratis, Plaut. Aul. 4, 1, 9 (595); cf. below, Hor. S. 1, 4, 120: pinus Dicuntur liquidas Neptuni nāsse per undas, Cat. 64, 1: nat lupus, Ov. M. 1, 304: nantem delphina per undas, id. H. 19, 199: piger ad nandum, id. ib. 18, 210: ars nandi, id. Tr. 2, 486: nat tibi linter, Tib. 1, 5, 76; Luc. 8, 374.—Prov.: nare sine cortice, to swim without corks, i. e. to be able to do without a guardian (cf. above the passage in Plaut. Aul. 4, 1, 9 (595)), Hor. S. 1, 4, 120.—
- II Poet., transf., to sail, flow, fly, etc.: cum juventus Per medium classi barbara navit Athon, Cat. 66, 45: (undae) nantes refulgent, id. 64, 274: nare per aestatem liquidam suspexeris agmen (apium), Verg. G. 4, 59.—Of the eyes of drunken persons, to swim: nant oculi, Lucr. 3, 480; v. nato.— Hence, nans, antis, P. a., swimming, floating: nantes scaphae, Gell. 10, 26, 10; as subst., a swimmer; hence, nantes, ĭum, f., swimming fowls, i. e. geese, ducks, etc.: greges nantium, Col. 8, 14, 1.
- 1. zwemmen, drijven; ➤ nandi peritus; ~ discere; ~ per undas; bestiae nantes;
- 2. (poët.) (metaf.) varen, zeilen [cymbā];
- 3. (Verg.) (v. bijen) zwermen;
- 4. (Catull.) deinen; ➤ undae nantes;
- 5. (Lucr.) waterig zijn, zwemmen; ➤ nant oculi.
- 1 NA-, to swim, float: nat lupus, O.: piger ad nandum, O.: ars nandi, O.— Prov.: nare sine cortice, i. e. to do without a guardian, H.: per aestatem liquidam, i. e. fly, V.: cymba, i. e. sail, V., Ct.: undae nantes, Ct.
-
…. Mirantur sub aqua lucos urbesque domosque Nereides, silvasque tenent delphines et altis incursant ramis agitataque robora pulsant. Nat lupus inter oves, fulvos vehit unda leones, unda vehit tigres, nec vires fulminis apro, crura nec…
Ovid, Metamorphoses
-
…sed castigatus animi dolor itaque in extremis Niptris alios quoque obiurgat, idque moriens Co nqueri fortu nam adversam, no n lamentari decet ; Id viri est offi cium, fletus mu liebri ingenio a dditus. Huius animi pars…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…igitur haec erumpit moles audi Thyestem Ipsus hortatu r me frater, u t meos mali s miser Ma nderem nato s eorum viscera apponit. quid est enim quo non progrediatur eodem ira, quo furor itaque iratos proprie dicimus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…deinde epistula scripta cumulatissime cetera. et hercule hominem probo ; nam et doctum et probum existimo ; quin etiam navi eius me et ipso convectore usurum puto. crebro refricat lippitudo non illa quidem perodiosa sed tamen quae impediat scriptionem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Romanos, ceterorum ordinum navos homines et gratiosos complectere. multi homines urbani industrii, multi libertini in foro gratiosi navique versantur. quos per te, quos per communis amicos poteris, summa cura ut cupidi tui sint elaborato ,…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul
-
…divinatio, quis invenit fissum iecoris, quis cornicis cantum notavit quis sortis quibus ego credo, nec possum Atti Navi quem commemorabas lituum contemnere, sed qui ista intellecta sint a philosophis debeo discere, praesertim cum plurimis de rebus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…nebrica abstractu m plaga Trici pitem eduxit Hy dra generatu m canem Haec i nteremit to rtu multiplica bili Draco nem auriferam optu tu adservantem a rborem Multa a lia victrix no stra lustravi t manus, Nec qui squam e…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…a M. Curio causam didicisse L. Crassum et ea re multa attulisse, quam ob rem postumo non nato Curium tamen heredem Coponi esse oporteret nihil ad copiam argumentorum neque ad causae vim ac naturam nomen Coponi aut Curi…
Cicero, de Oratore
-
…arbitrantur, ut ille apud Euripidem Si mi hi nunc tristis pri mum inluxisse t dies Nec tam ae rumnoso na vigavisse m salo, Esse t dolendi cau sa, ut iniecto e culei Freno repente ta ctu exagitantu r…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…canem Haec i nteremit to rtu multiplica bili Draco nem auriferam optu tu adservantem a rborem Multa a lia victrix no stra lustravi t manus, Nec qui squam e nostris spo lia cepit lau dibus. Possumusne nos contemnere dolorem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes