novem
novem, nine
Frieze-Dennison Vergil
novem : (num. adj., indecl.), nine, 1.245.
nŏvem, num. adj. card. [kindred to Sanscr. navan; Gr. ἐννέα; Germ. neun; Engl. nine],
- nine: novem orbibus, Cic. Rep. 6, 17, 17: sermo in novem et libros et dies distributus, id. Q. Fr. 3, 5, 1: milia passuum decem novem, nineteen, Caes. B. G. 1, 8.
novem, Numer. (urspr. *noven, altindisch nava, gotisch u. ahd. niun), neun, Komik., Cic. u.a.: decem et novem, Liv., decem novem, Caes.: novem dierum iter, Caes.: puerulo me non amplius novem annos nato, Nep.
bis nōvem scribens aetatum lustra fuisse
per ~em ordines angelorum ‥ fiducialiter adjuravit
~em ferme milibus passuum procul abest
decennovenalis ex tribus corruptis partibus vocabulum sumpsit, id est ex decem et anno et ~em
non triginta octo sed triginta ~em faciunt
dedi ‥ novemdecim denariatas quieti redditus
novemviginti marcis sterlingorum
liberetis novem centum marcas sterlingorum
1 nŏvem, (9) ind., neuf [le chiffre] : Cic. Rep. 6, 17 ; Cat. 3, 14 ; Off. 3, 113 ; Q. 3, 5, 1 ; decem novem Cæs. G. 1, 8, dix-neuf ; usque ad novem Cic. Ac. 2, 94, jusquʼà neuf.
novem or VIIII or IX
- num, nine: novem orbibus: milia passuum decem novem (i. e. undeviginti), Cs.: ix solis diebus: viiii tribūs.