novenus
nŏvēnus, a, um, num. adj. distr. [novem],
- nine each, nine: ut virgines ter novenae per urbem euntes carmen canerent, Liv. 27, 37: terga novena boūm, Ov. M. 12, 97: novenorum conceptu dierum, Plin. 3, 5, 9, § 53; in sing., Stat. S. 1, 2, 4.
diminutio illa ‥ per denos et ~os annos tota conficitur
imperio functum denis simul atque novenis / orbibus annorum
septies ~i lxiij
hora ~a ante prandium
ab hora tercia post nonam usque ad horam ~am
hora ~a ante meridiem
terminato anno octavo, inchoanteque ~o
hora ~a ante meridiem vel circa
inter horam novinam et ‥ decimam(v.
tres pueri retenent nōvenas jure kalendas
pridie Nonas, ~e kalende
si iij septimas in iiij ~as multiplicare volumus
qui tenet ordinibus tria grandia vasa novenis
ut nos accipiat celi chorus ordo novenus
novenus celicum conventus ordinis / panem de penore mendicat virginis
febres ‥ nominantur ab auctoribus septene, quintene, ~e, et similes
nŏvēnus, (16) a, um, Stat. S. 1, 2, 4 et dʼordinaire -vēnī, æ, a, comprenant chaque fois neuf : Ov. M. 12, 97 ; Liv. 27, 37, 7 ; Plin. 3, 53 ; virgines ter novenæ Liv. 27, 37, 7, trois groupes de neuf jeunes filles.
Novena hora, in Charta ann. 1445. apud Rymer. tom. 11. pag. 90.
Noveni, pro Novem, usurparunt Livius lib. 27. et Plinius lib. 3. cap. 11.
Novain. Charta ann. 1325. in Reg. 65. 2. Chartoph. reg. ch. 215 :
Item acquisivit nonam partem, sive le Novain, quem(sic) ipsa habebat quolibet anno in tertia parte complanti dicti feudi de Vianays.