noviciolus
nŏvīcĭŏlus, a, um, adj. dim. [novicius],
- rather new (post-class.), Tert. Apol. 47; id. Poen. 6.
novīciolus, a, um (Demin. v. novicius), etwas neu, Tert. apol. 47 u.a.
nŏvīcĭŏlus, a, um (novicius), qq. peu nouveau : Tert. Apol. 47.