novilunium
nŏvĭlūnĭum, ii, n. [novus-luna],
- the new moon (late Lat. for nova luna; cf. interlunium), Vulg. 3 Esdr. 5, 57; 9, 37 al.
novilūnium, iī, n., der Neumond, Vulg. 3. Esdr. 8, 6 u. 9 ü. ö.
cornua [solis ] ‥ ad orientem versa sunt ut in ~io
sol ~io similis factus est
novilune
si volueris flebotomari ‥ non attemptes aliquid horum facere donec ~ium tantum crescat quod recedat a sole per iiij vel vj gradus
stella clarissima ingressa est circulum ~ii
una [capa ] de alba diapra cum †novilimiis [l. noviluniis ]
casula, stola, et phanona Indi coloris cum nonilimiis [l. noviluniis ] et stellis
Hebraei ‥ non alia mensium exordia quam neomenias, id est ~ia, norant
hoc patet in lunaticis ‥ qui in ~io [] et plenilunio potissime molestantur : Trevisa whanne þe mone is newe
cum ‥ menses lunares incipiant a ~io
annos bis denos et tres, novilunia septem / regnavit
~ii intellectualis initium