nubifer
nubifer, cloudbearing
nūbĭfer, ĕra, ĕrum, adj. [nubes-fero],
- cloud-bearing, cloud-capped (poet.): Apenninus, Ov. M. 2, 226: rupes, Val. Fl. 599.—
- II Cloud-bringing: Notus, Ov. H. 3, 58: Eurus, Sil. 10, 323: ver, Luc. 5, 415.
nūbifer, fera, ferum (nubes u. fero), I) aktiv: a) Wolken tragend, Appenninus, Ov.: Alpes, Salv.: montes, Sil.: rupes, Val. Flacc.: aether, Anthol. Lat. – b) Wolken bringend, noti, Ov.: euri, Sil.: ver, Lucan. – II) passiv, von Wolken getragen, lectica, Ps. Augustin. serm. app. 180, 3.
inter ~era gelidi aeris spatia
turbat mare nubifer Eurus
nobis preridet estas luctumque pruina / ducit in oppositum nubiferasque genas
~eris deprivationum fuscationibus
manente negligentia ~eris fuscationibus
nūbĭfer, (16) ĕra, ĕrum (nubes, fero), qui amène les nuages, orageux : Ov. M. 2, 226 ; Val. Flacc. 599 ; Luc. 5, 415 ; Sil. 10, 323.
- 1. wolken dragend, in wolken gehuld [Appenninus];
- 2. wolken brengend [notus].
nūbifer era, erum, adj.
- nubes+1 FER-, cloudbearing: Apenninus, cloud-capped, O.: Notus, O.