nubilosus
nūbĭlōsus, a, um, adj. [nubilus],
- cloudy (post-class.): caligo, Ap. Met. 11, 7, 25; dies, Sol. 30, § 33.
nūbilōsus, a, um (nubilum), wolkig, trübe (Ggstz. serenus), dies, Solin. 30, 33: aër, Sen. nat. qu. 3, 12, 2: caelum, Augustin. conf. 7, 13, 19: caligo, Apul. met. 11, 7: übtr., visus nub. vel nubilus, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 27, 145.
in ~o aere
aliquoties ~us obsistit aer
quo ~ior et obtusior, tanto benignior atque salubrior aura
in tempore ~o vel aquoso
aer ibi ~us est et spissus
tempus erat ~um an serenum
in Januario prima septimana fuit obscura et aliquantisper nubulosa
animorum eciam species cum celi mutacione quandoque vertuntur, et die ‥ sereno nitent, ~o fatiscunt
inter ~os [vv. ll. nubilos, nebulosos; ] ‥ lucosgl .:i. e. obscuros
~a tandem caligine ‥ in serenitatem conversa
verumtamen hujus ~e temptationis mestitudinem satis cita et certa depulit consolatio
laus nobis ejus nectare plus dulcescat, / qua celi semper regia gratulatur, / ut hoc nubiloso transcurso diescat, / et vera nobis claritas oriatur
nūbĭlōsus, a, um (nubilum), couvert de nuages, nuageux : Sen. Nat. 3, 12, 2 ; Apul. M. 11, 7.