nuperus
nūpĕrus, a, um, adj. [nuper],
- late, fresh, recent (ante- and post-class.): recens captum hominem nuperum et novicium Te perdocere, Plaut. Capt. 3, 5, 60 (718): elephanti nuperi a silvā (al. nuper), Flor. 4, 2.—Sup.: nuperrimus etiam proferebant antiquissimi, Prisc. p. 606 P.; Cod. Th. 15, 1, 4.
nūperus, a, um (nuper), neu, recens captus homo nuperus et novicius, frisch gefangener, neulich erst gekaufter u. neu ins Haus gekommener Mensch (Sklave), Plaut. capt. 718. – Superl. nuperrimus, Cod. Theod. 15, 1, 4; vgl. Prisc. 3, 20.
dicitur ~erus nuper adveniens
noviter instructus, quod et rudis et ~erus dicitur
de cujus ~errima revelatione parum quid ‥ hic inserimus
~errima distemperantia(v.
nūpĕrus, (16) a, um (nuper), récent : Pl. Capt. 718 ; Cod. Th. 15, 1, 4 || -errimus Prisc. Gramm. 8, 20.