About
Menu

nuptiae

nuptiae, a marriage, wedding, nuptials

nuptĭae, ārum (dat. nuptis, Inscr. Orell. 7421), f. plur. [nupta], a marriage, wedding, nuptials.
  • I Lit.: exornatis nuptiis, Plaut. Aul. 4, 10, 54 (784): dum ego cum Casinā faciam nuptias, id. Cas. 2, 8, 50 (486): nuptias adornare, id. Aul. 2, 1, 35 (154): facere, id. ib. 2, 4, 9 (288): coquere cenam ad nuptias, id. ib. 3, 2, 15 (429): in nuptias aliquem conicere, Ter. And. 602: nuptias alicui conficere, id. Phorm. 258: apparare, id. ib. 701: in nuptiis alicujus cenare, Cic. Q. Fr. 2, 3, 7: nuptiarum expers, unmarried, Hor. C. 3, 11, 11: ab eis nuptiis abhorrere, Cic. Clu. 9, 27: conciliare, Nep. Att. 5, 3: quae nuptiae non diuturnae fuerunt, Cic. Clu. 12, 35: Cornificia vetula sane et multarum nuptiarum, id. Att. 13, 29, 1: ut minores ante tradamus ad nuptias, Vulg. Gen. 29, 26: providebit puellae nuptias et vestimenta, ib. Exod. 21, 10: incestae, Gai. Inst. 1, 59.—
  • II Transf., of sexual intercourse: cujus mater cotidianis nuptiis delectabatur, Auct. Her. 4, 34, 45; Just. 31, 6, 3; Petr. 26.—
        • b Of a change of form, i. e. union with a new body: illae suae monstruosae nuptiae, said of Lucius, who was transformed into an ass, Ap. Met. 7, 22, 6.

Saved

Recent