nutritor
nūtrītor, ōris, m. [nutrio],
- a bringer up, rearer, breeder (post-Aug.): volucrum equorum, Stat. Th. 10, 228: Alexandri Severi, Lampr. Alex. Sev. 13: a nutritore suo manumissus, Suet. Gram. 7; Inscr. Orell. 2816.
nūtrītor, ōris, m. (nutrio), der Nährer, Erzieher, volucrum equorum, Stat. Theb. 10, 228: equorum, Pferdezüchter, Pelagon. veterin. 17 (§ 267 Ihm). – bes. einer Pers., Orestis, Orest. trag.: Alexandri Severi, Lampr.: a nutritore suo manumissus, Suet.: potentium filiorum nutritores, Firm. – als fem., Inscr. (mitgeteilt von Osann in der Zeitschr. für Altertumsw. Jahrg. 1846. S. 511).
eadem gratia que plantatori et debetur ~ori
pastor ovium, hoc est animarum ~or fidelium in mundo natus est
tua me ‥ bonitas creavit ‥ tua patientia ‥ toleravit, nutrivit, expectavit. ‥ Domine meus ‥ tolerator et ~or meus
latera regiorum tenerrima puerorum ‥ totidemque ~orum ‥ laceravit
ab ipso tenerrimae rudisque infantiae ~ore
apparuit magister quondam meus et ~or amantissimus
altor vel ~or, fosterfæder
Bachus eundem habuit ~orem
pro expensis Henrici Van Velde, Theotonici, alias ~ori domine regine
ille ager est juxta sepulchra sanctorum patrum justi Symeonis et Joseph ~oris Domini
1 nūtrītŏr, ōris, m. (nutrio), celui qui nourrit, qui élève : Suet. Gramm. 7 ; Stat. Th. 10, 228.
2 nūtrītor, imp. futur de nutrior.
Nutritius,
Wandelinus Nutritor Childeberti Regis obiit ; sed in locum ejus nullus est subrogatus, eo quod regina mater curam velit propriam habere de filio.
Tunc elegat sibi abbatissa cum sororibus defensionem vel admonicionem sancti Zenonis Nutritoris seu præsulis, qui in tempore fuerit.Charta Ludov. reg. ann. 900. apud Oefelium tom. 1. Script. rer. Boicar. pag. 706. col. 2 :
Per quosdam proceres suos et Adalberonem antistitem et studiosissimum Nutritorem suum Waltonem Frisingensem episcopum, etc.Vide supra Nutricula.