nutrimentalis
nūtrīmentālis, e, adj. [nutrimentum],
- nourishing (late Lat.), Dion. Exig. Greg. Creat. Hom. 15.
semen animalis cujusque hepatis ventriculum ‥ subintraret et spiritus ~is eidem duplicaretur
ut sint vie per quas feratur sanguis ~is
insuper per ~is humoris consumptionem corpus excecat, cutis superficiem contrahit et corrugat ‥
presencia humidi ~is
quia inquantum recipiunt infusionem continuam humidi ~is
si a vulnere illo evacuetur humidum radicale vel humidum ~ale propinquum, quod dico propter sanguinem qui est nutrimentum ultimum membrorum
contingit ‥ quandoque quod ex empimate cadit paciens in ptisim unde pulmo bibit humiditatem corporis ~em
nūtrīmentālĭs, e, qui sert à nourrir : Dion. Exig. Creat. 15.