obhaereo
ŏb-haerĕo, ēre,
- v. n., to stick fast to a thing: navis obhaerens vado, Suet. Tib. 2: ne qui forte obhaereant ac resistant, Lact. Opif. D. 11.
ob-haereo, ēre, in etw. festhangen, -stecken, Tiberino vado (v. einem Schiffe, festfahren), Suet. Tib. 2, 3.
ŏbhærĕō, (14) ēre, intr., adhérer, être attaché à [avec dat.] : Suet. Tib. 2.