obiectatio
obiectatio, a reproach
objectātĭo, ōnis, f. [obiecto],
- a reproach: ex aliorum objectationibus, Caes. B. C. 3, 60.
obiectātio, ōnis, f. (obiecto), a) das Vorwerfen, der Vorwurf, Ennod. epist. 9, 30: Plur., aliorum obiectationes, Caes. b.c. 3, 60, 2. – b) der Einwand, Schol. Pers. 1, 40.
obiectātiō ōnis, f
- obiecto, a reproach, Cs.