obhaeresco
ŏb-haeresco, haesi, 3, v. inch. n., to stick fast, remain stuck; in the tempp. perf., to be stuck fast, to cleave or adhere to a thing (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: aurum stirpibus obhaerescit, Ap. Met. 6, 12, 18; ubi in medio nobis equosacer obhaesit Flumine, * Lucr. 4, 420: consurgenti ei primum lacinia obhaesit, * Suet. Ner. 19.—
- II Transf., to cleave or cling to: utrisque pecunia sua obhaesit, Sen. Tranq. 8, 2.
ob-haerēsco, haesī, haesum, ere, an od. in etw. fest hängen bleiben, stecken bleiben, in medio flumine, Lucr.: alveum obhaesisse ad arborem, Aur. Vict.: inguinibus alienis obhaesisse, Sen.: consurgenti ei lacinia obhaesit, Suet. – bildl., utrisque pecunia sua obhaesit, ist beiden ans Herz gewachsen, Sen. de tranqu. anim. 8, 3.
ŏbhærēscō, hæsī, ĕre, intr., sʼattacher à [avec dat.] : Suet. Nero 19 ; Apul. M. 6, 12 || in medio flumine Lucr. 4, 420, sʼarrêter au milieu du fleuve || [fig.] alicui Sen. Tranq. 8, 2, faire corps avec qqn.