obmurmuro
obmurmuro, to murmur against
Could not find obmurmurat in Logeion dictionaries.
obmurmurat Verb: present active indicative 3rd singular of obmurmuro
ob-murmŭro, āvi, ātum, 1,
- v. n., to murmur against, at, or to (poet. and in post-Aug. prose); constr. with dat. or acc.: precibusque meis obmurmurat ipse, Ov. H. 18, 47: itidem obmurmurasse: Τί γάρ μοι, etc., Suet. Oth. 7: Pharisaei, quod, etc., Ambros. Cain et Abel, 2, 4, 16: obmurmurando dicere (with object-clause), Front. 4, 6, 2.
ob-murmuro, āvī, ātum, āre, I) intr. entgegenmurmeln, murren, precibus meis, Ov. her. 17 (18), 47: obmurmurando dicere m. folg. Acc. u. Infin., Frontin. 4, 6, 2: Pharisaeis obmurmurantibus, quod (weil, daß) etc., Ambros. de Cain et Abel 2, 4. § 16. – II) tr. etwas dabei-, dazu murmeln, Suet. Oth. 7, 2.
See: obmurmurare
obmurmŭrō, (15) āvī, ātum, āre, intr., murmurer contre [avec dat.] : Ov. H. 18, 47 || dire entre ses dents : Suet. Oth. 7.
- 1. mompelend tegenspreken, morren over (m. dat.); ➤ ventus obmurmurat precibus meis;
- 2. erbij mompelen.
ob-murmurō āvī, ātus, āre,
- to murmur against: precibus meis, O.