obnisus
obnīsus, a, um, Part. and P. a., from obnitor.
obnīsus, ūs, m. [obnitor],
- exertion, trouble: Damascum capit obnisu levi, Auct. Itin. Alex. 41 Mai.
obnīsus, ūs, m. (obnitor), die Mühe, Anstrengung, Auct. itin. Alex. 16 (41).
1 obnīsus, a, um, v. obnixus.
2 obnīsŭs, ūs, m. , efforts : Itin. Alex. 16 (41).