obniti

obniti [CL] 1 to offer resistance (sts. physical), be opposed to; b (w. dat.); c (w. inf.). ~entibus tandem et ipse lacrimans obtinuit quatinus ei ‥ licentiam darent Hist. Abb. Jarrow 24; obnexus [l. obnixus], oppositus GlC O 61; obnixus, contradixit Ib. O 66; non fuit ~endi potestas cum eum urgeret regis ‥ auctoritas V. Gund. 16; episcopis suo more ~entibus ‥ Elfleda ‥ terminum fixit W. Malm. GP III 109 p. 242; dum et exterius impugnantium et interius ~entium anceps esset victoria G. Steph. 18. b quidquid requiei placidae voluntatis vestrae ~ebatur Anselm (Ep. 433) V 379; cui ‥ rei vehementer ~ebatur vir sanctus Canon. G. Sempr. 44. c licet enim Deo difficile nihil sit, possibilius tamen videtur quod non est ad esse, quoniam nihil ~itur adduci, quam quod male est, et per hoc obluctatur, emendari Pull. Sent. 745A. 2 (p. ppl. obnixus as adj.) persistent, eager. c741 ~is precibus postulamus Bonif. Ep. 49; 746 hoc ~a prece flagito (Lullus) Ep. Bonif. 70; ~us, strimendi, obstinatus, perseveram [l. perseverans] GlC O 30; 1008 ideo rogavit ~is precibus Ch. Burton 31; ~is favoribus regis vota debere impleri pronuntians W. Malm. GP I 58 p. 112; invisi operis florem ‥ ~a expeteret voluntate Ord. Vit. VI 1 p. 2.

obniti

Saved

Recent