obmoveo
ob-mŏvĕo, 2,
- v. a., to move or bring forward, produce, offer (ante-class.), Cato R. R. 141, 4: Juppiter te hoc ferto obmovendo bonas preces precor (a form of prayer), id. ib. 134, 2.—Cf.: obmoveto pro admoveto dicebatur apud antiquos, Paul. ex Fest. p. 202 Müll.; and cf. Liv. 9, 37, 2 Drak.
ob-moveo, ēre, hinzuschaffen, Cato r.r. 134 u. 141 (Keil schreibt ommoveo).
obmŏvĕō, (13) ēre, tr., approcher (qqch.) de : P. Fest. 202 || offrir [aux dieux] : Cato Agr. 134 ; 141, 4.
➳ ommoveo Cato Agr. 134, 2.