offensibilis
offensĭbĭlĭs, e, adj. [1. offendo],
- liable to stumble, stumbling (eccl. Lat.): qui offensibilibus et caducis gressibus per viam mortis incedit (al. offensilibus), Lact. 4, 26, 10.
offēnsibilis, e (offendo), strauchelnd, Lact. 4, 26, 10.
offēnsĭbĭlis, e (offendo), qui peut broncher : Lact. Inst. 4, 26, 10.
Offensibilibus et caducis gressibus incedere, apud Lactantium lib. 4. Instit. Divin. cap. 26.
Offensibilis damnatio, in quam quis merito offendit seu incidit, in Concilio Tolet. XIII. inter Hispan. tom. 2. pag. 695.