oratiuncula
oratiuncula, a little speech, few remarks
ōrātĭuncŭla, ae, f. dim. [oratio],
- a little speech, a brief oration (class.), Cic. Brut. 19, 77; id. Att. 13, 19, 2; 15, 3, 2; Quint. 4, 3, 17: aureola, Cic. N. D. 3, 17, 43.
ōrātiuncula, ae, f. (Demin. v. oratio), eine kleine, gar hübsche Rede, illa aureola, Cic. de nat. deor. 3, 43: Scipionis oratiunculae, Fronto ad M. Caes. 2, 10. p. 34, 15 N.: oratiunculae Tullianae, M. Caes. bei Fronto ad M. Caes. 4, 13. p. 76, 8 N.: ut ipsā oratiunculā, quā usus est (Cicero), patet, Quint. 4, 3, 17: indicant oratiunculae, Cic. Brut. 77.
vix finita ~a
~a, parva oratio
quod in claustralium pluteis continetur excutiunt, ‥ verborum flosculos legunt, ~as conquirunt
salutatio ‥ cum ~a brevi
ōrātĭuncŭla, (14) æ, f. (oratio), petit discours : Cic. Nat. 3, 43 ; Br. 77.
ōrātiuncula ae, f dim.
- oratio, a little speech, few remarks: illa aureola.