orthocolus
orthŏcōlus, a, um, adj., = ὀρθόκωλος,
- stiff in the joints (post-class.), Veg. Vet. 2, 54.
orthocōlus, a, um (ὀρθόκωλος), mit steifen Gelenken, Veget. mul. 2 (3), 54 in.
orthŏcōlus, a, um, (ὀρθόκωλος), fourbu : Veg. Mul. 2, 54, 1.