pacate
pācātē, adv., v. 2. paco, P. a. fin.
pācātē, Adv. (pacatus), friedlich, in Frieden, in Ruhe, ruhig, itaque ex turpissima lite in risum diffusi pacatius ad reliqua secessimus, Petron. 10, 3: u. so Compar. Augustin. epist. 148, 17. – Superl., pacatissime et commodissime, Augustin. solil. 2, 7.
pacatus ‥ unde ~e, ~ius, ~issime adv.
pācātē (16) [inus.], paisiblement, pacifiquement : pacatius Petr. 10, 3 ; -issime Aug. Parm. 3, 4, 25.