pacatio

pācātĭo, ōnis, f. [2. paco],

• a peace-making, pacification, peace, Front. Strat. praef.

pācātio, ōnis, f. (paco), der Friedensschluß, Friede, Frontin. strat. praef. p. 2 ed. Deder. – ➳ Schol. ad German. Arat. 146. p. 391, 3 liest Eyssenh. quod hi principes dicantur mare tutum... reddidisse.

pacatio [CL] 1 imposition of peace, peace agreement. pacatus ‥ et hec ~io, -nis Osb. Glouc. Deriv. 442. 2 satisfaction given by means of payment (w. de & abl.). 1196 quando terra illa posita fuit in ~onem de catallis CurR I 21. 3 payment. 1215 ad ~ones faciendas militibus Pat 153; 1218 de ~one Isaac Judei ‥ recepimus ‥ unam marcam de fine quem Isaac ‥ fecit cum domino rege Pat 179; 1234 non potuimus vobis plenam ~onem facere de pecunia qua vobis tenemur RL I 441; s1256 sine precii solutione, quam ~ionem appellamus M. Par. Maj. V 585; 1261 sciatis quod R. ‥ solvit ‥ ciijxx et tres li. vj s. et v d. per diversas ~ones pro Judeis nostris diversarum civitatum Anglie tam de mille marcis quas Judei ‥ nobis concesserunt quam de arreragiis talliagii Cl 432; 1269 de tailagiis et ~onibus injustis receptis a transeuntibus CBaron 72; 1336 in ~one fabri de Bungeye pro ferrura equi Bryset’ pro anno precedenti vj d. Househ. Ac. 192; a1368 magistri cementarii ‥ intererint ‥ in qualibet ~one ‥ et secundum ‥ absencias cujuslibet deducatur de salario suo Fabr. York 172.

pācātĭō, ōnis, f. (paco 1), pacification : Frontin. Strat. præf. 2.