Logeion | pabulum

pābulum, ī, n.: feeding material; food, pasturage, pasture, 1.473. (pāscō)

pābŭlum, i, n. [from the root pa, whence also pa-sco], food, nourishment.

I Lit.
- A Of men (only poet.): dura mundi, Lucr. 5, 944: dira (of the human food of Polyphemus), Val. Fl. 4, 105; Stat. Th. 12, 566.—
- B Of animals, food, fodder (very freq. and class.): bubus pabulum parare, Cato R. R. 54, 1: pabulo pecoris student (Numidae), Sall. J. 90, 1: secare pabulum, Caes. B. G. 7, 14: supportare, id. B. C. 3, 58: consumere, id. B. G. 7, 18: conquirere, Hirt. B. G. 8, 10: comparare, Nep. Eum. 8: hirundo Pabula parva legens, Verg. A. 12, 475: pabula decerpere, Ov. M. 13, 943: pabula carpsit ovis, id. F. 4, 750; id. P. 1, 2, 122: praebere feris, Lucr. 4, 685; 5, 991: pabula laeta, id. 2, 364; 875: luna feras ducit ad pabula, Petr. 100: viciam conserere in pabulum, Col. 11, 2, 71: cervi noctu procedunt ad pabula, Plin. 8, 32, 50, § 117: subus serpentes in pabulo sunt, id. 11, 53, 115, § 279: ager frugum pabulique laetus, i.e. food for men and beasts, Sall. H. 2, 91 Dietsch; id. J. 90, 1.—
II Trop., food, nourishment, sustenance (class.): Acheruntis pabulum, food for Acheron (said of one who deserves to die), Plaut. Cas. 2, 1, 11 (154): piscibus in alto credo praehibent pabulum, id. Rud. 2, 6, 29 (513): amoris, Lucr. 4, 1063: est enim animorum ingeniorumque naturale quoddam quasi pabulum consideratio contemplatioque naturae, Cic. Ac. 2 (Luc.), 41, 127: studii atque doctrinae, id. Sen. 14, 49: dederatque gravi nova pabula morbo, Ov. M. 8, 876.—Of manure: pabula fesso praebere novali, Col. 10, 84; 2, 5, 1.—Of nourishment for the mind: quasi pabula quaedam animo ad sublimiora scandendi conquirens, Amm.14, 5, 6.

pābulum, ī, n. (pāsco), das Futter, die Speise, Nahrung, I) eig.: 1) im allg.: florida mundi pabula, Lucr.: pabula caelestia, Ambrosia, Ov.: pabula dira, v. den von Polypyem gefressenen Menschen, Val. Flacc. – 2) Futter, Futterkräuter für die Tiere, pab. aestivum, hibernum, Sen.: pabula pinguia, Verg.: pisces exire ad pabula, Plin.: pabula carpit ovis, Ov.: hirundo pabula parva legens, Verg. – insbes., als milit. t. t. = die Furage, pabulum secare, pabulum convehere, Caes.: meton., infensare pabula (die Furagierenden), Tac. ann. 6, 34. – II) übtr., das Futter, die Nahrung, doctrinae, Cic.: morbi, Ov.: amoris, Lucr.: animae, Lact.: est animorum ingeniorumque naturale quoddam quasi pabulum consideratio contemplatioque naturae, Cic.: scherzh. Acheruntis pabulum, N. für den A., etwa unser »Höllenbraten«, Plaut. Cas. 157.

pabulum [CL] 1 fodder (for animal); b (w. ref. to growing crop). in horreo ubi jumentorum ~um fuerat Alex. Cant. Mir. 51 p. 264; ut Sanctas Scripturas addiscant, quas dum memorie commendant, quasi sancta animalia ~a in ventrem recondunt Pull. Sent. 939C; querit ‥ cur prius provisum est pecoribus ~um quam nobis Gros. Hexaem. IV 25; 1398 allocate pro feodo Roberti de Spensa et pro ~o equino suo ‥ v li. xiij s. iiij d. ExchScot 456; ad villagia vicina pro dictis victualibus et ~o equino sit mittendum Upton 135; hoc ~um, fodyr WW. b commune ~um in agris et prato ecclesie BNB II 507. 2 food, nourishment (for human); b (w. ref. to growing crop); c (w. ref. to Eucharistic host); d (~um salis) salt put on infant’s mouth at baptism; e (fig.); f (w. ref. to Scripture or sim.). presepium totus mundus adseritur in quo suis jumentis rationabilibus ~um subministrat Dominus magestatis Theod. Laterc. 14; Dominus cum pavit quinque milia hominum ‥ quia modicum erat dare nutrimentum vel ~um, neminem excludit T. Chobham Praed. 194. b fecundo germine tellus / pabula densa ferens ‥ vernantibus arvis Aldh. VirgV 266. c [Jhesu] qui tue carnis pabulo / nos alis in itinere J. Howd. Cyth. 77. 11. d ut ~um salis, narium linitio et in ecclesia introductio Rob. Flamb. Pen. 86; cum ‥ a laico baptizatus est infans postmodum suppleatur a sacerdote quod deest scilicet papulum [Conc. Scot. II 31: †pa[ul]ulum] salis et aurium et narium linicio cum saliva Reg. Aberd. II 24. e poscebat ‥ sibi supere de germine messis / pabula jam tribui; cui ‥ sacerdos / ‥ pandit salutaria dicta Æthelwulf Abb. 101; 1163 te enim custode commisso tibi gregi papula vite deesse non poterunt G. Foliot Ep. 147; c1214 nec ‥ parochianis vestris doctrina bona tantum ‥ vite ~um seminare curastis Gir. Ep. 8 p. 280; mox cepi respirare et consolationis ~o recreari S. Sim. Itin. 75. f spiritales faciebant escas campi scripturarum divinarum ‥ quorum ~o delectabatur ille qui ut jumentum factus erat apud dominum Bede Hab. 1252; ille quibus sacri praestabat pabula verbi / ne sitis atque fames ullo vexaret acerbo Alcuin SS Ebor 1472; alumnis, ‥ doctrinarum ~is decenter instructos B. V. Dunst. 1; sicut tuus mos est, fratribus quos ~o divini verbi Latina et patria lingua pascere non desinis Abbo Edm. pref.; ut pascamini cibo qui permanet, ~o salutari Verbi Dei Ailr. Serm. 5. 1. 234; omnes Christiane fidei cultores, presertim popule diocesis Wigornensis; cui verbi divini ~a administravit Mir. Wulfst. I 43 p. 143. 3 nourishment, sustenance food for (w. gen.): a (w. ref. to fire); b (fig.). a truculenta ferox flammarum pabula torret / et sarmentorum fornacem fomite farcit Aldh. VirgV 1106; s1382 super diversis heresibus ‥ convictus, ~um ignis digne eci meruit Knighton Cont. 192. b discede a me, fomes peccati, nutrimentum facinoris, ~um mortis Aldh. VirgP 45; fitque heres regni caelorum, qui prius erat ~um mortis et stipula infernorum Alex. Cant. Dicta 20 p. 186; erectis ad caelum luminibus plusquam dicere aliquis possit supernae jocunditatis ~o mirifice fovebatur V. Gund. 21; laus ergo amoris ~um est J. Ford Serm. III 17.

pābŭlum, (9) ī, n. (pasco), ¶ 1 pâturage, fourrage : cervi noctu procedunt ad pabula Plin. 8, 117, les cerfs sortent la nuit pour paître ; pabulum parare Cato Agr. 54, 1, préparer le fourrage ; secare Cæs. G. 7, 14, 4 ; supportare Cæs. C. 3, 58, couper, transporter le fourrage ; pabulo consumpto Cæs. G. 7, 18, le fourrage étant consommé ¶ 2 nourriture, aliment : Virg. G. 1, 86 ; Plin. 11, 279 || [fig.] Cic. Ac. 2, 127 ; CM 49 ; Lucr. 4, 1063.

pābulum, ī n (pasco)

1. voer, voedsel, poët. meestal plur., ihb. gras, kruiden [caelestia ambrozijn; mala toverkruiden]; ➤ -um supportare, comparare, consumere; -a carpit ovis;
2. (milit. t.t.) foerage; ➤ -um convehere;
3. (metaf.) voedsel [doctrinae; morbo].

pabulum , i. n.
草料。食物。— studii 讀書之味。— morbi 加病之物。

Suggest a Translation
See an image

, Hospitium, convivium, procuratio. Statuta Ordinis Cisterc. ann. 1402. apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 1540 : Dominus episcopus Autissiodorensis Pabulum, quod dicimus in ordine Caritativum, sibitanquam debitum omni anno de jure a Rigniacensi monasterio suæ diœcesis requirit cum violentia sibi et suis exhiberi.

, Oleum quo lampas nutritur. Charta ann. 1218. apud Stephanot. tom. 4. Antiquit. Bened. Pictav. MSS. pag. 765 : Ut exinde uni lampadi Pabulum ministretur, quæ coram corpore B. Leonii die ac nocte lumen præbeat incessanter.

pābulum ī, n

1 PA-, food, nourishment, food for cattle, fodder, pasturage, grass: pecoris, S.: secare pabulum, Cs.: comparare, N.: hirundo Pabula parva legens, V.: pabula carpsit ovis, O.: Pabula canescunt, i. e. the grass, O.: caelestia, i. e. ambrosia, O.—Fig., food, nourishment, sustenance: animorum: dederat nova pabula morbo, O.

Menu

Word wheel

pabulum

Saved

Recent