paenitudo

paenĭtūdo, ĭnis, f. [paeniteo],

• repentance (ante- and post-class. for paenitentia), Pac. ap. Non. 152, 30; 169, 25; Sid. Ep. 6, 9; Hier. Ep. 84; Ambros. Laps. Virg. 8, 33.

paenitūdo (poenitūdo), īnis, f. (paeniteo) = paenitentia, die Reue, Pacuv. tr. 313. Auson. sapient. de Thale 21. p. 110, 6 Schenkl. Sidon. epist. 6, 9, 1. Hieron. epist. 70, 1; adv. Jovin. 2. no. 8. Ambros. de lapsu virg. 8. no. 33. Augustin. serm. 22, 6 u.a. Itin. Alex. 39 (91). Cael. Aur. de morb. chron. 1, 5, 177.

paenitudo, poenitudo [CL] , regret, repentance (also w. ref. to penance); (~inem agere, gerere, or sim.) to repent (also w. ref. to doing penance); b (w. quasi subj. gen., to indicate where repentance occurs); c (w. obj. gen.); d (w. de to indicate transgression). probrosas apostatarum cicatrices ~inis medicamento ‥ curavit Aldh. VirgP 47 p. 302; mox in quantum valuit ~inem agens Lantfr. Swith. 9; 1075 ~inem tuam et humilitatem ‥ ei intimabo Lanfr. Ep. 41 (33B); ne forte postmodum ~ine ducte abicerent illud ad majorem sui ruinam Canon. G. Sempr. 48; peccatum suum abbati suo cum maxima cordis contricione et maxima ~ine confessus est P. Cornw. Rev. I 200 p. 195; amarissima vix penitudo [MS corr. to: penitentia] et resipiscentia in extremis, adjuncta confessione, tales quidem interdum a gehennali suspendit interitu, sed ipsa eorum apostasia nimiis [v. l. hic nimiis] et diutissimis cruciatibus punitur [v. l. luitur] Ad. Eyns. Visio 40.  b ut non solum in lacrymas et ejulatum omnes prorumperent, sed et cordis et oris ~ine quam maxime acerentur G. Steph. 55.  c sera inutilisque poenae ‥ cognitio ac mali ~o Gildas EB 36; ut plerumque reprobi et cognoscant se et fateantur errasse certamque erroris sui ~inem gerant Bede Hom. II 23. 240; multos ad agendam et non differendam scelerum suorum ~inem provocavit Id. HE V 14 p. 315; debeo ‥ me ‥ ob reatus mei ~inem inferiorem judicare Alex. Cant. Dicta 16 p. 171; commissi ~inem gerere J. Sal. Pol. 419A; peracta ~ine gravis culpe Cust. Westm. 209.  d 800 quod ‥ in conspectus multorum sacerdotum ‥ professi sumus, ~inem gerentes de pristino errore et sacramento Alcuin Ep. 199 p. 330; fidem dico, contemptum mundi ‥ de perpetratis culpis ~inem earumque humilem confessionem Lanfr. Const. 86.

pænĭtūdō, ĭnis, f. (pænitet), repentir, regret : Pacuv. 313 ; Sid. Ep. 6, 9, etc.