paradisicola
părădīsĭcŏla, ae, comm. [paradisuscolo],
- a dweller in Paradise, i.e. in heaven, Prud. Hamart. 936.
paradīsicola, ae, m., (paradisus u. colo), ein Bewohner des Paradieses (Himmels), Prud. ham. 928.
dejectum ~am reduxit?
expulsis itaque vitiis, desiderium vitae aeternae quae gaudia paradysicolae possideant animae nuntiat dicens ‥
vos enim estis ~e, nos mundi miserabiles incole
părădīsĭcŏla, æ, m. , habitant du paradis [céleste] : Prud. Ham. 928.
Godelevæ sacræ festum recolamus alacre, quam Christus sanxit Paradisicolis et adauxit.Prudent. Hamartig. v. 928. de Lazaro :
Et Paradisicolæ post ulcera dira beato.