About

Menu

paradoxum

paradoxum [CL n. pl. < παράδοξα =things contrary to expectation, παραδοξία=marvellousness], a, ~on, ~ia 1 (log) paradox. efferant Stoici inopinabiles sententias suas, quas ~as vocant, veras quidem preclaras et admirabiles J. Sal. Pol. 449A; Flaccum non liberat metrorum copia, / nec Stoa Stoicum vel paradoxia Walt. Wimb. Sim. 150; sunt quedam universalia que in legibus Anglie docti ‥ maximas vocant, retorici ~as et civilisti regulas juris denominant Fortescue LLA 8. 2 a (as adj.) marvellous, wondrous. b (as sb. n.) marvel, miracle. a ~a, ammirabilia GlC P 46; O paradoxe pontifex per orbis vasta climata / quem phalanges uranie et siderum ocia / ‥ / clarum declarant Offic. Kentig. p. c..  b ~a, miracula GlC P 47; ~on, admirabile Ib. 80.

Saved

Recent