paradoxi
părădoxī, ōrum, m. (παράδοξος), mimes [acteurs de mimes] : Schol. Juv. 8, 184 || ceux qui ont été vainqueurs [contre toute attente] le même jour dans la lutte et le pancrace : Ps. Aug. Rhet. 17.
Siparium velum est, sub quo latent Paradoxi, cum in scenam prodeunt.Eosdem
Ordinariosvocat Suetonius de Rhetor. cap. 2. ubi perperam vulgo legitur,
Hordearium. Ordinariumautem veteribus scurram dictum esse, monet Festus :
Ordinarius, homo scurra et improbus.Hæc Hofmannus.