paradisus
Could not find paradiso in Logeion dictionaries.
paradiso Noun: masculine ablative singular, Noun: masculine dative singular of paradisus
părădīsus, i, m., = παράδεισος, a park.
- I Lit.: vivaria quae nunc vulgus, quos παραδείσους Graeci appellant, Gell. 2, 20, 4: in paradiso, hoc est in viridario, Aug. Serm. 343, n. 1; Vulg. Gen. 2, 8: malorum. an orchard, id. Cant. 4, 13.—
- II Transf.
- A Paradise, the dwelling-place of the first human beings, the Garden of Eden, Hier. Ep. 52, n. 5: plantatus paradisus in Eden, id. ib. 69, n. 6.—
- B Paradise, the abode of the blessed, Tert. Apol. 47; id. Carm. Judic. Dom. 195: Vulg. Ecclus. 44, 16; id. Luc. 23, 43.—
- III A town of Coelesyria, Plin. 5, 23, 19, § 82.—
- IV A river in Cilicia, Plin. 5, 27, 22, § 93.
paradīsus, ī, m. (παράδεισος, ein persisches Wort), I) ein großer Baum- u. Tiergarten, ein Park, Augustin. serm. 343, 1; vgl. Gell. 2, 20, 4. – II) übtr., das Paradies, A) als Wohnsitz der ersten Menschen, Hieron. epist. 52, 5 u.a. Eccl. – B) als Wohnsitz der Seligen, der Himmel, Tert. apol. 47 u.a. Eccl. – Nbf. paradīsum, ī, n., Gloss. III, 429, 19.
lignum in medio nostri plantaverat ~i
in reparacione muri circa paradis’ xviij d.
de venditione stauri seu de herbagio ~i hoc anno nichil
Domnus ‥ ~um ante templum Apostoli marmoreis stravit lapidibus
longitudo ecclesie sexies xx passus et ix continet; longitudo vero crucis ecclesie octies xx passus et duos; latitudo navis ecclesie circiter lxxx passus; longitudo ~i extra ad atrium et ecclesie introitum lxxij
[E ]lesia, ~us
sicut sexta die homo in paradyso [v. l. paradiso ] plasmatus corruit in peccato
~i valvam ‥ cherubin ‥ conclusisse recapitulatio Geneseos ‥ declarat
cum primi parentes nostri in ~o deliquissent(
quod ‥ hominem e ~o eliminaverit
~us terrestris superior est aquis, cum etiam lunari globo superior sit
Adam et Evam ‥ conjunxit matrimonio instituto in ~o
nam si licet assimilare / exilium patrie, ver redditur, et paradisi / amisse pretendit ibi vestigia quedam
datus fuit sibi [sc. homini ] ~us ad habitaculum ‥ sed, heu, cito cecidit
de lignis ~i
de omni ligno ~i
altaris lina, que de lignis ~i sunt, non cremantur igne vicino, sed puriora redduntur
quem Fison fluvius paradisi fonte redundans
quartus ~i gurges
quot sunt flumina ~i? quatuor: Phison, Geon, Tigris, Euphrates; lac, mel, vinum, et oleum
vir, qui supra paradisi / limpidus est dictus fons
flumen ~i ‥ quod currit sub Damieta
Phison ‥ alio nomine dicitur Ganges pergens de ~o ad Indie regiones
quadripartitus fluvius ~i
flos ~i,flour of paradise
flos ~i,flour paradise
folium paradisi
granum ~i ‥wylde gromyll
lignum aloes, lignum ~i, A.a tre of paradise
malum ~i, pomum ~i,paradise appel
Parisius [cf. OF: ], qui locus vernat ut Domini paradysus [Paris cf. OF: ] in omni reParais
claustrum ‥ ~us in hac vita presenti est
~um Dei, hoc est, divinam religiose professionis plantationem
scriptum ‥ in ~o terrestri prope Florenciam
in ~o militantis ecclesie, cujus custodem pariter et cultorem divina providencia ‥ vos elegit
vela ventus prosper imbuit, abyssi facies operitur navibus, tanti oneris vexari pondere, et tanta carbosa novum pingentia ~um
latro in hora ultima confessione unius momenti meruit esse in ~o
sed manet in tempis paradisi hactenos heros / Helisium colit ut superis in sedibus Enoch
[panes ] non de nostra tellure orti sed de ~o voluptatis ‥ allati
claviger paradysi(v.
hec due olive quondam in ortulo uestro plantate deinde in ~o Dei felicius transplantate
quis tibi, care, locus? paradisus nescia pene
alii vero mundum in duo dividebant: superius et inferius—superius aplanen quod Greco nomine ~us dicitur, Latine vero ortus quia ab eo res oriuntur
1 părădīsus, ī, m. (παράδεισος), jardin : Aug. Serm. 343, 1 || le paradis terrestre : Hier. Ep. 52, 5 ; 69, 6 || le paradis [céleste] : Tert. Apol. 47.
- 1. park;
- 2. (eccl.) paradijs;
- 3. (eccl.) woonplaats v.d. gelukzaligen, hemel.
deambulatoriiscircumdatus nostris vulgo,
Parvis.
Hic atrium B. Petri superius, quod Paradisus dicitur, estque ante Ecclesiam, in quadriporticum, magnis marmoribus stravit.Et in S. Paulo :
Fecit autem in atrio turrem S. Mariæ ad Gradus, quod vocatur Paradisus, oraculum, etc.Leo Ost. lib. 3. cap. 28 :
Fecit et atrium ante Ecclesiam, quod nos Romana consuetudine Paradisum vocitamus, longitudine cubitorum 77. ac semis, latitudine 57. et semis, altitudine vero 15. et semis, 4. et totidem in geminis frontibus, et 8. per latera singula super quadrifidas bases habens, gerens columnas.Quod vero Anastasius atrium et Paradisum S. Petri vocat,
Erat oratorium quadriporticum Basilicæ, Paradisum dictum, unde ab eo oratorio per Paradisum procedebant in processione Cleri.
Wernherus omni devotione diligens decorem domus Dei, fecit Paradisum in Orientali parte Ecclesiæ, columnis, porticibus inferioribus, et superioribus honorifice constructis. Capellam etiam regia dignitate fulgentem apposuit, ita ut locum ipsum Paradisum voluptatis non immerito appellare possimus.Versus Angelranni apud Hariulfum lib. 4. cap. 17 :
Chron. Laurishamense ann. 948 :A fundamentis instauravit Paradisum.
Paradisum totum plumbo operuit, pulpita ante portas ejusdem Paradisi fabricavit, etc.Charta Anacleti Antipapæ ann. 1134. pro Beneventana Ecclesia :
Totum integrum Paradisum et atrium quod est ante ipsum Episcopium, Ecclesiam videlicet S. Mariæ, etc.
ParadisoEcclesiæ Centul. habet Scriptor Vitæ S. Angilberti Abb. :
Ipsa mœnia quæ vocantur Paradisus, turrita mole surgentia, tribus altariis consecrata sunt : videlicet in porta Occidentali altare S. Michaelis, in porta Australi altare S. Gabrielis,... in porta autem Septemtrionali altare S. Raphaelis.
Paradisosporro interdum vicem cœmeteriorum præbuisse declarant quæ de Ottone II. Imp. habent scriptores, quem
in Paradiso B. PetriRomæ tumulatum tradunt Leo Ostiensis lib. 2. cap. 9. Chron. Laurishamense, etc. Ita etiam Sicelgaitam, Roberti Guiscardi uxorem, ibidem humatam scribit Paulus Diac. lib. 4. Ch. Casin. cap. 8. Ugutio :
Paradisus est locus morientis partibus constructus.Certe ut
paradisi, ita et cœmeteria
atriadicuntur : unde Tabularium S. Victoris Massiliensis apud Guesnaium in Annal. Massil. pag. 296. vocis etymon confingit :
Idcirco vero idem locus ad portam Monasterii situs, vocatus est Paradisus, sicutHanc vocem habent præterea veteres Inscriptiones Christianæ apud Gruterum pag. 1163. Annal. Francor. Fuldenses ann. 896. Paulus Warnefrid. lib. 5. de Gestis Langob. cap. 31. Aimoinus lib. 4. Hist. Franc. cap. 34. Anonymus in Miraculis S. Richarii lib. 1. cap. 10. 18.et nos comperimus, quia multorum corporum, scilicet sanctorum Martyrum, Confessorum, Virginum eodem loco quiescentium decoratur auxiliis, et suffragatur meritis, etc.
claustrumdicitur. Constitutio B. Episc. Barchin. ann. 1298. apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 607 :
Ordinamus, quod nullus Canonicus cujuscumque conditionis aut status existat, nullusque beneficiatus habens hospitium ab ecclesia prædicta, vel ratione sui beneficii in eadem ecclesia, possit hujusmodi hospitium locare, nec commodare, nec alio quovis modo concedere infra locum vocatumLatius interdum patuit ejusdem vocis notio, cum ad totum territorium, quod ad ecclesiam vel monasterium pertinebat, extensa est. Id de monasterio S. Victoris Massil. ex variis ejusdem Instrumentis constare scribit Marten. in Gloss. ad calcem tom. 5. Anecdotorum.Paradisum alicui personæ, nisi Canonico, vel alii clerico, qui sit ad divinum servitium ecclesia deputatus.
Unde pro illa substantiola persolvenda cogebatur ille pauperculus, multis diebus scholas exercens, venditis in Parvisio libellis, vitam famelicam et Codrinam protelare.
Usque ad Parvisium præfatæ ecclesiæ Meldensis a dicto choro et assistentium multitudine cum honore et reverentia conductus est.
Sed placitantes tunc se divertunt ad Pervisum, et alibi consulentes cum servientibus ad legem, etc.De vocis
paravisusetymo, vide quæ habet Somnerus ad scriptores Anglicos v. Triforium, et an ejus conjectura probetur omnibus.
Admirabar Paradisum opimam, quæ me inter mala sua granata diu nutrierat... præsertim quoniam horto illi ferme sex lustris custos et hortulanus extiteram.
Sunt ibi arbores quæ dicuntur Paradisi, habentes folia unius cubiti longa, et medii lata, ferentes poma oblonga et in uno ramusculo centum sese tangentia, et melleum saporem habentia.
Paradisiest genitivus casus.
Alexander 11. cum esset Lucanus Episcopus, natione Mediolanus, concorditer est a Cardinalibus electus. Contra hunc fuit Candolus qui fuit Parmensis Episcopus, et fere ab omnibus episcopis Lombardiæ inPapam est electus. Asserebant enim Papam non debere eligi nisi de Paradiso Italiæ.
Et habet duos Paradisos, et unum vannum et supervannum coopertum.
Item dicta die Jovis benedicta duos cereos ardentes ante Corpus Christi in Thesauro, ubi dicitur in Paradiso.
PARADISUS
PARADI´SUS(παράδεισος) was the name given by the Greeks to the parks or pleasuregrounds which surrounded the country residences of the Persian kings and satraps. They were generally stocked with animals for the chace, were full of all kinds of trees, watered by numerous streams, and enclosed with walls. (Xen. Anab. 1.4, § 10; ξψρ. 1.3.14, 4.5; Hell. iv. 1.33; Oec. 4.13; Diod. Sic. 16.41; Curt. 8.1, § § 11, 12; Gell. 2.20.) These paradises were frequently of great extent; thus Cyrus on one occasion reviewed the Greek army in his paradise at Celaenae (Xen. Anab. 1.2, § 9), and on another occasion the Greeks were alarmed by a report that there was a great army in a neighbouring paradise (Id. 2.4.16). In many respects, except as regards their being larger and used for hunting, they were like the Latin vivarium, which was a park, warren, or preserve. Vivaria quae nunc vulgus dicit, quos παραδείσους Graeci appellant, quae leporaria Varro dicit, hand usquam memini apud vetustiores scripta. . .; but Scipio, the writer goes on to say, called them roboraria, because they were fenced round with wooden palings (Gell. 2.20; cf. AGRICULTURAVol. 1. p. 80). In Greece they were first borrowed from the East in the time of the Diadochi (Iwan Müller, Handbuch, 4. p. 468).
Pollux (9.13) says that παράδεισος was a Persian word, and there can be no doubt that the Greeks obtained it from the Persians, whether its origin etymologically is to be found in Indo-European or Semitic languages.
[W.S] [G.E.M]Paradīsus
(παράδεισος). A word obtained by the Greeks from the Persians (Pollux, ix. 13), and applied by them to any park or plaisance which surrounded the country-houses of the Persian nobles. They were often of very great extent, and were usually stocked with wild animals for the chase, beautified by trees and streams, and enclosed by a wall. (Cf. Xen. Anab. i. 4. 10; ii. 4. 16; Gell.ii. 10). They were introduced into Greece at the time of the successes of Alexander. (See I. Müller's Handbuch, iv. p. 468.) For similar enclosures among the Romans, see vivarium.