parturitio
partŭrītĭo, ōnis, f. [parturio], a desiring to bring forth, labor, travail (late Lat.).
- I Lit., Hier. adv. Jovin. 1, n. 22.—
- II Transf., a bearing or bringing forth, parturition: novae vitae, Aug. Conf. 8, 6: cordis, id. Ep. 34 (al. 31).—
- III Any grievous pains: inferni, Capreol. Epist. ad Vital. et Const.
parturītio, ōnis, f. (parturio), das Gebärenwollen, Kreißen, I) eig., Hieron. adv. Iovin. 1. no. 22. – II) bildl., das Gebären, Erzeugen, novae vitae, Augustin. conf. 8, 6, 15: cordis mei (Ggstz. conceptio), Augustin. epist. 31, 6.
nec desiit illa mater parere post ~onem unicam
quasi de adultero concipit unde ~onis tempore malum filium parit
interea mulier decumbit lecto, ficte ~ionis indulget suspiriis
adveniente tempus ~ionis, peperit masculum ‥ abortivum
corporalis conceptio et ~o ‥ spiritalis conceptio et ~o
in hac ~one nos ad plenum pariet, quando sine dicultate in eternitate veritatem contemplabimur
vultis nosse quid os justi hujus silendo parturierit et quis ~onis fructus?
habet votorum suorum anxias ‥ ~ones et conceptionum suorum diciles progressus
qui de ~one montis ridiculum murem effundunt [cf. ]Hor. Ars P. 139
partŭrītĭō, ōnis, f. (parturio), enfantement : Hier. Jovin. 1, 22 ; Aug. Conf. 8, 6.
- 1. het baren, bevalling;
- 2. (metaf.) het voortbrengen, het produceren.
Enfantement. Vita S. Ildefonsi tom. 2. Concil. Hispan. pag. 572 :
Scripsit autem contra eos qui de ejusdem virginitate et Parturitione disputant ut hæretici, librum unum.Utitur S. Augustinus lib. 8. Confess. cap. 6. et Epist. 34.
Part, in Lit. remiss. ann. 1481. ex Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 742 :
Laquelle fille tousjours desnia qu'elle fut grosse, jusques au pénultieme jour de Janvier, qui estoit le temps de son Part et enfantement.Unde
Parturir, pro
Accoucher, a Latino Parturire, in Lib. inscripto
La pénitence d'AdamMs. cap. 10 :
Et quand le temps de Parturir ou d'enfanter approucha, elle(Eve) se commença à tourbler.