parumper

…ac finibus et vinculum pacis et monumentum belli reliquerunt, id vos ab illis acceptum hoc auctore vendetis hic mihi parumper mentis vestras, Quirites, commovere videor, dum patefacio vobis quas isti penitus abstrusas insidias se posuisse arbitrantur contra…

Cicero, de Lege Agraria

…, quae nos magis ad cognitionem intellegentiamque convertant. sumatur enim nobis quidam praestans vir optumis artibus, isque animo parumper et cogitatione fingatur. primum ingenio eximio sit necesse est ; tardis enim mentibus virtus non facile comitatur ; deinde…

M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes

…quamvis contemnatur ab eis, necesse est tamen aliquem cumulum illorum artibus adferre videatur. Haec cum Crassus dixisset, parumper et ipse conticuit et a ceteris silentium fuit. Tum Cotta equidem, inquit Crasse, non possum queri ,…

Cicero, de Oratore

…ἰσχύοντας διαπολιτείας. in his ego me consultationibus exercens et disserens in utramque partem tum Graece tum Latine et abduco parumper animum a molestiis et τῶν προὔργου τι delibero. sed vereor ne tibi ἄκαιρος sim. si enim recte ambulavit…

Cicero, Epistulae ad Atticum

…ignis et eripuit flamma Palladium illud quod quasi pignus nostrae salutis atque imperi custodiis Vestae continetur. qui utinam posset parumper exsistere eriperet ex hac flamma stirpem profecto suam, qui eripuisset ex illo incendio di. .. . .…

Cicero, pro Scauro

…. Clamores tamen tum movet et tum in dicendo plurimum efficit, cum gravitatis locis utitur. sed ab hoc parumper abeamus, quando quidem de genere, non de homine quaerimus rei potius, id est eloquentiae vim et naturam…

M. Tullius Cicero, Orator

…publicam adeundi in primis debui tollere. Ac tamen si qui sunt, qui philosophorum auctoritate moveantur, dent operam parumper atque audiant eos, quorum summa est auctoritas apud doctissimos homines et gloria ; quos ego existimo, etiamsi qui…

M. Tullius Cicero, De Republica

…propria ac definita disputatione hominis ac temporis ad communem quaestionem universi generis orationem traducere, nemo qui delectandi gratia digredi parumper a causa, nemo qui ad iracundiam magno opere iudicem, nemo qui ad fletum posset adducere, nemo qui…

M. Tullius Cicero, Brutus

…sapiens, sic enim est habitus, et amicitiae gloria excellens de amicitia loquetur. tu velim a me animum parumper avertas, Laelium loqui ipsum putes. C. Fannius et Q. Mucius ad socerum veniunt post mortem Africani…

M. Tullius Cicero, De Amicitia

…inquit ; propediem te videbo. Quod ita contigit ; nam Babylone paucis post diebus Alexander est mortuus. discedo parumper a somniis, ad quae mox revertar. qua nocte templum Ephesiae Dianae deflagravit, eadem constat ex Olympiade natum…

M. Tullius Cicero, De Divinatione