pasturale
Equus habens juncturas crurium naturaliter grossas, et Pasturalia curta velut bovina, fortis esse censetur.Ubi nescio cur vetus interpres Gallicus verterit,
pasturaliaa maxillis. Adde caput 57. ejusdem libri, ubi perperam
postucaliaeditum, quo loco interpres
pasturereddidit.
Pastures, appellatus funis, quo equi ad hanc pedis partem alligantur, ne evagari possint. Lit. remiss. ann. 1460. in Reg. 189. Chartoph. reg. ch. 431 :
Le suppliant frappa icellui Godart deux ou trois coups par le costé d'unes cordes, appellées Pastures.Vide Pastorium.
Pasturagium. Charta Willelmi Aquitan. Ducis ann. 1069. in Histor. MS. S. Cypr. Pictav. pag. 248 :
Dono jam dictæ ecclesiæ nemus vivum et mortuum, et omnia jam dictæ ecclesiæ necessaria, et Pasturale ad universa animalia.Charta ann. 1100. tom. 10. Spicil. Acher. pag. 164 :
Totum alodium et dominium... cum terris cultis et incultis... cum herbis, cum pascuis et Pasturalibus, cum rivis, etc.Tabular. Prioratus Regniac. ad annum 1152 :
Hugo de Ulmo et ejus uxor Parisia dederunt Pasturalia suæ terræ.Charta ann. 1207. in Hist. Codiac. pag. 166. inter Instr. :
Concedo etiam Pasturalia usque ad Travecy.Vide Pastura 1.
Si quis accusatus fuerit de Pasturali, turelli vel platea arata, etc.
Et insuper vobis dono omnes Pasturales.
Pasturalet
Pasturau, eadem acceptione. Lit. remiss. ann. 1408. in Reg. 162. Chartoph. reg. ch. 311 :
Lesquelx enfans menerent leurs chevaulx ou jumens pasturer en une terre ou Pastural.Aliæ ann. 1455. in Reg. 187. ch. 101 :
Laquelle vache entra en ung Pastureau estant illec près. Pastureaul,in Lit. ann. 1352. tom. 6. Ordinat. reg. Franc. pag. 63. art. 15.