patagus
pătăgus, i, m., = πάταγος,
- a sort of disease, Plaut. Fragm ap. Macr. S. 5, 19; cf. Fest. p. 221 Müll.
patagus, ī, m. (πάταγος), eine Krankheit, Plaut. b. Macr. sat. 5, 19. § 12. Paul. ex Fest. 221, 3.
pătăgus, ī, m. , sorte de maladie : Pl. d. Macr. Sat. 5, 19, 12 ; P. Fest. 221.
Morbus, vitium, et plaga nascens ex cæsura dum colitur. Item morbi genus pestilentis, quo correpti morientes nævolos in corpore ostentant et maculas. Laurent. in Amalt. post Scaliger.
Patacus. Charta ann. 1433. in Tabular. Eccl. major. Massil. :
Volumus quod detur omnibus pauperibus intervenientibus in die obitus nostri cuilibet unus Patagus.