patenter
patenter, openly, clearly
pătenter, adv. v. pateo, P a. fin.
patenter, Adv. (patens), offen, offenbar (Ggstz. abscondite), Boëth. art. geom. p. 408, 24 Fr. Cassiod. in psalm. 106, 17. Plin. Val. 1, 57: Compar. patentius, Cic. de inv. 2, 69.
in quo facto ~er ostenditur quia ‥
quo facilius ‥ mercantibus in propatulo ~er clarescat
~er intellexerant quia ‥ curavit
secreta ‥ ante ‥ abscondita ~er aperuit
qui non corripit se parum diligere ~er ostendit
per scripturas sacras copiosissime et ~issime potest ostendi
voluntatem meam te scire ~er existimas
quare patentibus litteris testificati sunt in animas suas? ‥ archiepiscopus ‥ ~er sitientibus sanguinem ejus ‥ acquiescere non decrevit
ista littera postea fuit ~er sigillata
constabulario ‥ nunciandi sive mandandi litteratorie et ~er [potestatem ]
potestatem ‥ nunciandi sive mandandi literatorie et ~er
cum sigillis ‥ ~er appositis
litteris ‥ super premissis ~er signatis
pătentĕr, manifestement, ouvertement : Ps. Boet. Geom. 408, 24 ; Cassiod. Psalm. 106, 17 ; Plin. Val. 1, 57 || patentius, plus manifestement : Cic. Inv. 2, 69.
(patenter)
adv.
- patens, openly, clearly; only comp: patentius et expeditius.