pausabilis
pausābĭlis, e, adj. [pauso],
- that sometimes ceases (post-class.): pausabilior inspiratio, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 150.
pausābilis, e (pausa), innehaltend, inspiratio pausabilior, gelinder, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 13, 150.
pausābĭlis, e (pausa), intermittent : N. Tir. || pausabilior C. Aur. Chron. 2, 13, 150.