peccans
peccans, sinful, full of sin
peccans, antis, Part. and P. a., from pecco.
peccāns, antis, PAdi. (pecco), fehlerhaft, unrecht, est etiam profecto peccantius prohibito cibo vinum dare, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 8, 88.
peccāns, (12) tis, p.-adj. de pecco, qui commet une faute, fautif : est peccantius vinum dare C. Aur. Acut. 3, 8, 88, cʼest une plus grande faute de donner du vin || subst. m. , coupable : Nep. Ages. 5, 3 ; Sen. Ep. 97, 13.
peccāns ntis, adj.
- P. of pecco, sinful, full of sin: immortalitas.—Plurn. as subst, offenders, sinners: ad officium peccantes redire cogere, N.