peccare

peccare [CL] 1 to make a mistake, be in error; b (w. abstr. as subj.). omniumque habere notitiam et in nullo ~are Gir. TH 16 p. 29; ~ant igitur in hoc quod dicunt materiam illam corpoream esse T. Sutton Gen. & Corrupt. 115; igitur, ~at contra solutionem Aristotelis Rog. Swyn. Insol. 198; causa ‥ quare ~at talis consequencia est Ockham Pol. I 325 (v. consequentia 3). b 799 quid ~avit caritas, quae ‘vale’ non vidit scriptum? Alcuin Ep. 181. 2 to be wanting, fail. hec ‥ humiditas ~at [Trevisa: defautiþ], quandoque in quantitate, quandoque in qualitate Bart. Angl. IV 4 p. 96. 3 to transgress, commit a sin. b (w. dat.) to sin against. c (w. in & acc.). d (trans., w. internal acc.); e (w. cognate acc.). congregatio debet sibi eligere abbatem post mortem ejus, aut eo vivente, si ipse discesserit vel ~averit Theod. Pen. II 6.3; sic Deus horrifera sanctos ulciscitur ira / et merito plectit peccantes verbere saevo Aldh. VirgV 297; si frater ~ans peccatum suum defendere potius quam cognoscere et emendare voluerit Lanfr. Const. 166 (102); iste potest non ~are, sed non potest numquam ~are Neckam SS IV 11.5; s1204 dum mortaliter ~ando gauderent Chr. Evesham 138; interdum sanguis ~ans ‥ nec cum nutrimento convertitur Gilb. III 137 v. 2 (v. convertere 5a). b ponit ‥ ante oculos meos ‥ illum cui ~avi Ad. Scot Serm. 386C; si homo homini ~averit Eul. Hist. I 99. c ‘~are in Deum’ est peccare solo Deo scienti ‥ S. Langton Quaest. f. 171ra. d non solum quae opere vel verbo, sed etiam quae tenuissima cogitatione ~avi Bede HE V 13 p. 500; s878 quia igitur quicquid ab homine ~atur ‥ necesse est ut ‥ puniatur Chr. S. Neoti 77. e peccatum ~avit populus tuus Domino, et tradidit eos in manus gentium Ailr. Ed. Conf. 743 C (cf. Exod. xxxii 30, I Joh. v 16). 4 to cause harm. febris plus ~et sua caliditate quam siccitate Gad. 10. 1. 5 (p ppl. as adj.) burdened with sin. Deo quidem divitiarum virtutum Domino in hujuscemodi peccatoribus ~atissimis tam potentialiter quam mirabiliter operante H. Bos. LM 1305C.

peccare

Saved

Recent