peccatorius
peccātōrĭus, a, um, adj. [peccator],
- sinful (post-class.), Tert. adv. Marc. 2, 14; id. Carn. Chr. 8.
peccātōrius, a, um (peccator), sündhaft, Tert. adv. Marc. 2, 24 u.a.
haec quidem magna, et mee ~e anime omnino indigna
peccātōrĭus, a, um, qui concerne le péché : Tert. Marc. 2, 24.